25.1.10

Lichtjes

Ik wandelde in de schermerzone. Zomaar. Daar ontmoette ik jou. Ik knikte groetend. Wacht eens even, zei je in een nauwelijks verstaanbaar dialect. Ik ken jou, heb je al eens ontmoet. Waar was dat ook al weer? We hadden geen idee.
Jij ging op reis. Naar nergens en overal. Always on the road. Of ik niet mee wou gaan. Dat is goed, antwoordde ik en we stapten verder.

1 opmerking:

veerle zei

Dit is pure poëzie.Mooi.