De onopvulbare leemte en het grote gat. Niet gedicht door de massa water waarin ik kilometers zwem of de eindeloze uren die ik loop. Ik durf haar niet in de ogen kijken.
De akelige leegte. Het niets dat mij omhelst, elk gevoel van geluk wegzuigt en me ijskoud achterlaat. Zoals de poes de merel op het terras.
Morsdood te kijk gezet.
De alles verterende leegte en het gemis. Niet opgevuld door dubbele diensten te draaien of door onderdompeling in mensen en muziek. Ik huiver van haar.
De eenzame leegte. Ze drijft me in het nauw, verlamt en versteent me.
Misschien moet ik haar verwelkomen. Omarmen. Koesteren. Het laat me koud.
8 opmerkingen:
Jouw woorden: dit IS gewoon Gedichtendag. Niets mooiers dan een eigen tekst, toch. Mooi, toch, zo uit het hart gesproken. En dan die foto als betekenisverrijker.
Wat wil Georgina eigenlijk meer of beter voor GD10?! Ik wou dat ik het kon. Wat me blogger betreft,ik citeer maar wat op om de poëzie te vieren. En ik probeer wat te op te twoppen #twop. Maar het lukt niet echt, nee.
Zou ik niet een stukje van jou mogen voor een citaat#twop?
Je hebt die leegte toch maar mooi gedicht. En ik heb het graag gelezen.
Janien en Veerle: bedankt!
Janien: citeer gerust, ik moet ervan blozen... Ik las je blogbericht over #twop maar kon niet zo direct iets uit mijn mouw schudden in 140 tekens. Het enige wat in me opkwam was: katjesdrop. Toen viel ik stil.
Georgina is terug. Wat leuk! En hoe!
de zon
de zon wou ik schilderen
maar ze is er meestal niet,
en als ze er is
dan kijk ik er in
en zie ik
niets.
ziggyyoursthruly
De leegte opvullen met twee shiften? Poëzie of niet?! Verkeerd zegt deze boer;-)
Leegte met veel diepgang!
Mooi! Oprecht mooi!
Een reactie plaatsen