"Willem, m'n jongen, " zei Sam. "Je had niet met ons moeten aanpappen. Je had hier kunnen blijven en het beste hooi kunnen eten tot het nieuwe gras komt." Willem zwaaide met zijn staart, maar zei niets.
9.5.09
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
1 opmerking:
Prachtig stuk. Pijnlijk om tegen uw gedacht zoiets te moeten doen.
Een reactie plaatsen