23.5.09

De storm ging liggen


Ze werd gek van het geruis in haar hoofd. De beelden die aan een sneltempo voorbij gleden. De woorden die erover getypt waren. Het licht. Te fel licht. De anderen leken er geen last van te hebben maar zij wel. 
Het stopte nooit. Wanneer ze ging slapen, begon alles terug van vooraf aan. Als ze geluk had, waren het cijfers zonder beelden. Ellenlange getalreeksen stemden haar rustiger dan woorden omdat woorden altijd geladen zijn. Meestal zijn ze te zwaar en kan ze het gewicht van de woorden niet dragen. De getallen zijn zuiver. Maagdelijk. Veelbelovend. De getallen kon ze desnoods een volledige witte nacht aan.
Haar hoofd liep over. Ze probeerde extra ruimte vrij te maken maar ook dat was na een tijd onhoudbaar. De kraan moest gewoon dicht. Zo simpel was dat. Of op een heel fijn straaltje open staan. Om geen gevaar voor uitdroging in de hand te werken.