31.5.09

Twintig

Een zonovergoten dag. Gekleed alsof ik een dagje zee in het vooruitzicht heb, twintig roodgelakte nagels incluis, koop ik een treinticket naar Brussel. 
Op het perron hoop ik dat de trein geen vertraging heeft hoewel ik pas over vier uren aanwezig moet zijn in de startbox. De zenuwen probeer ik onder controle te houden. Een glimlach bij de herinnering aan de paniekaanval die me deze nacht abrupt wekte. Ik zweef op adrenaline.
De trein rijdt het station binnen. Twintig mensen stappen moeizaam uit en ik sta als eerste klaar naast de deur. Een bejaarde dame verliest bij het uitstappen haar sandaal. De schoen valt op de sporen. Onmiddellijk flitst het recente incident waarbij een conducteur beide benen verloor door mijn hoofd. In een schermutseling met een bejaarde passagier viel hij tussen de trein en het perron.
"We zullen wachten tot de trein vertrokken is," zegt haar echtgenoot rustig. Hij draagt een lichtblauw hemd met korte mouwen en een rieten zonnehoed. Ze zijn zo Brits als maar kan. Het stemt me gerust. Nu hoef ik niet achter de sandaal te duiken zodat ik gewetensvol mag instappen.
Ik vind een rustig plaatsje en verzink in een Sa Ta Na Ma meditatie om de gebeurtenis van de benen uit mijn hoofd te bannen. Mijn benen zijn vandaag mijn instrumenten om twintig kilometer door de hoofdstad te hollen. Ik zal lopen voor iedereen die ik liefheb en voor alle mensen zonder benen.

30.5.09

Playlist iPod 20 km Brussel

Ik heb mijn huiswerk gemaakt. Netjes getraind. Veel water gedronken en super gezond gegeten. Geen ellenlange reeksen van nachtjes van minder dan 4 uur slaap. Het zou moeten gaan. Of de beoogde tijd van 2 uren zal lukken, vind ik best spannend. De Brusselse hellingen zouden wel eens roet in het eten kunnen strooien. Maar ach, lopen is een feest.

  1. U2 - Vertigo
  2. Muse - Knights of Cydonia
  3. R.E.M. - Shiny happy people
  4. Arsenal - Lotuk
  5. dEUS - Nothing really ends
  6. The Verve - The drug don't work
  7. The Mission - Like a hurricane
  8. Noordkaap - Sateliet Suzy
  9. Editors - Spiders
  10. The Killers - Somebody told me
  11. Arctic Monkeys - When the sun goes down
  12. Snow Patrol - Run
  13. Soulwax  - E-talking
  14. Tiga - Far from home (Digitalism remix)
  15. LCD Soundsystem - Tribulations (Tiga's Out of Closet remix)
  16. Mika - Relax, take it easy
  17. Black Eyed Peas - Don't phunk with my heart
  18. Ladyhawke - My delirium
  19. Eskobar ft. H. Nova - Someone new
  20. Soulwax - Saturday
  21. Red Hot Chili Peppers - Snow
  22. Queens of The Stone Age - No one knows
  23. Monster Magnet - Power trip
  24. Dreadzone - Once upon a time in Jamaica
  25. Sergent Garcia  - Long time
  26. Mano Negra - Sidi H'Bibi
  27. Dusminguet - Sopeton
  28. Foo Fighters - The pretender
  29. Channel Zero - Suck my energy
  30. Sepultura - Orgasmatron
  31. Sex Pistols - Bodies
  32. Placebo - Song to say goodbye
  33. Babyshambles - Delivery
  34. Jasper Erkens - Waiting like a dog
  35. Radiohead - Creep
  36. Depeche Mode - Enjoy the silence
  37. 2 Belgen - Lena
  38. Arno - Les filles du bord de mer
  39. Vive la Fête - Maladie d'un fou
  40. Arsenal - Estupendo
  41. Kaiser Chiefs - Never miss a beat
  42. Daan - Swedish designer drugs
  43. The Bony King of Nowh. - The sunset
  44. Kings of Convenience - Failure
  45. Mintzkov - Sugar rush

29.5.09

Le peuple de l'herbe

Ik vond eindelijk de tijd om rustig te bekomen van mijn brand- en schaafwonden. Opgelopen door langdurig verblijf op de digitale snelweg. Uitgeput vleide ik me neer op het zacht tapijt van mos en hondsdraf van een boomgaard. Dat de hemel blauw was, wist ik al dankzij Twitter. 
Ik was omringd door eilandjes van lang gras en ontelbare hommels die de nectar uit de hondsdraf gretig opslurpten. Ik was niet alleen. Netjes verstopt in het gras lag moeder sneeuwgans op vier eieren. Lotgenoot eend broedde op een nest onder de pruimenboom. 
Zo hard als de gans opgefokt was, zo zweverig was de eend in trance. Gemiddeld gezien had mijn poging tot contact dus moeten meevallen. Niet dus. Het noodlot dwong me te vertrekken. "De bijtwonden van een broedse gans zijn niet van de poes", tweette ik in de berichtenstroom. 

25.5.09

Elfenpraat


Legolas sprak: "Verandering en groei zijn niet in alle dingen en op alle plaatsen hetzelfde. De wereld beweegt zowel heel vlug als heel langzaam. Vlug, omdat alles voorbij stroomt. Langzaam, omdat de voorbijsnellende jaren niet tellen. De opeenvolgende seizoenen zijn slechts eeuwig herhaalde rimpelingen op de lange, lange stroom. Toch moeten alle dingen tenslotte een einde nemen."

23.5.09

De storm ging liggen


Ze werd gek van het geruis in haar hoofd. De beelden die aan een sneltempo voorbij gleden. De woorden die erover getypt waren. Het licht. Te fel licht. De anderen leken er geen last van te hebben maar zij wel. 
Het stopte nooit. Wanneer ze ging slapen, begon alles terug van vooraf aan. Als ze geluk had, waren het cijfers zonder beelden. Ellenlange getalreeksen stemden haar rustiger dan woorden omdat woorden altijd geladen zijn. Meestal zijn ze te zwaar en kan ze het gewicht van de woorden niet dragen. De getallen zijn zuiver. Maagdelijk. Veelbelovend. De getallen kon ze desnoods een volledige witte nacht aan.
Haar hoofd liep over. Ze probeerde extra ruimte vrij te maken maar ook dat was na een tijd onhoudbaar. De kraan moest gewoon dicht. Zo simpel was dat. Of op een heel fijn straaltje open staan. Om geen gevaar voor uitdroging in de hand te werken.

21.5.09

Rumba de Barcelona

Bloggen terwijl je door één van Spanjes mooiste steden kuiert. Het kan. Dankzij het snufje van berichten in de toekomst te publiceren. Toen ik onlangs naar Brazilië en Argentinië reisde, had ik zelfs een post geschreven die een maand na mijn terugreisdatum zou verschijnen indien ik de reis niet zou overleefd hebben. Een soort bericht uit het dodenrijk. You never know. Mensen die waarschijnlijk zelf nooit langs de stranden van Rio gelopen hebben, hadden mij zodanig de schrik op het lijf gejaagd dat ik zelfs bijna niet gegaan was. Tsss. 
Barcelona dus. Ik wou woensdag op het tijdstip van mijn afspraak op Plaça de Catalunya met Van De Pot Gerukt hier een blogpost over laten verschijnen. Om half elf op het terras van café Zurich. Mooi is dat. Tot ik op tijd inzag hoe onnozel dat eigenlijk is. Eén schrijfseltje laten bovendrijven volstond. Al was het maar om de indruk te wekken dat ik deze week gewoon thuis was.
Ik was eergisteren trouwens een kwartier te laat bij VDPG. Het lopen langs de stranden van Barceloneta was te aangenaam om er geen extra kwartier aan vast te breien. 

19.5.09

Welles, nietes

Hij: "Ik zie je graag maar ik ben niet verliefd op je."
Zij: "Nee, natuurlijk niet. Dat had ik ook niet gedacht. Ik ben ook niet verliefd op jou."
Hij: "Maar je gaat er wel fel in op."
Zij: "Waarin?"
Hij: "In je gevoelens voor mij. Ik vind dat beklemmend. Volgens mij ben jij wel verliefd op mij."
Zij: "Ik ben gewoon superblij als ik bij je ben. Dan geniet ik met al mijn zintuigen en let op elk detail van de omgeving rond ons."
Hij: "Hmmm, dat neigt toch naar verliefdheid. Kijk, het is niet omdat wij met elkaar vrijen dat wij een relatie met elkaar gaan hebben."
Zij: "Ach neen, dat willen we toch niet? Jij niet, maar ik ook niet. Wij verstaan elkaar gewoon goed."
Hij: "Meer moeten we daar niet achter zoeken."

Hij: "Zeg eens iets?... Zie je wel, je bent verliefd, hé."
Zij: "Hou daar nu eens over op! Voor de laatste keer: ik ben niet verliefd op jou! Ik zie je graag, ik vind je leuk, ik vind je mooi, ik lig graag in je armen, ik lig graag in je bed, ik ruik je graag, ik hou van je stem, je lippen en je lach, ik streel graag je handen en je nekharen, je wenkbrauwen en je borst. Maar ik laat je telkens terug los. Ik tel de dagen niet af tot ons weerzien. Je zit niet voortdurend in mijn hoofd. Mijn leven hangt er niet van af. Dat gevoel heb ik niet. Ik kijk niet constant in mijn mailbox of gsm. Ik vraag me niet af waar je bent of wat je doet."
Hij: "Blij dat dit even uitgepraat werd."
Zij: "Trouwens, ik erger me dood aan je onderlijfjes en je dt-fouten."

17.5.09

Huiswerk maken voor Brussel

Onlangs was ik op een seminarie over stress. Een van de externe stress-factoren zijn de hobby's. Zogezegd omdat we via onze hobby's een prestatiedrang hebben om onze status te verhogen. Automatisch vroeg ik mezelf af of het daarom is dat ik stress heb voor loopwedstrijden. Het is natuurlijk een feit dat ik het lopen online share op Twitter, Facebook en zelfs op deze blog. 
Maar ik heb niet de intentie ermee uit te pakken. Zo'n goede loper ben ik trouwens niet. Mijn doelstellingen gaan niet verder dan de afstand uitlopen. Daarnet schreef ik nog naar iemand dat je niets moet doen omdat de gemiddelde persoon iets wenselijk vindt. Wat je ook doet, er zullen telkens mensen niet akkoord gaan of een negatief oordeel vellen. Je kan dus beter je eigen gedacht doen. Bovendien zijn mensen die je veroordelen omdat je zogenaamd fout zit, geen aandacht waard.
Mijn stress vloeit voort uit de angst dat ik het niet zal kunnen. Terwijl ik het graag wil kunnen. Een voorbereid mens is er twee waard dus heb ik gisteren mijn 20 km al eens gelopen. Helemaal alleen, als in een zalige droom. Het regende en het waaide maar dat was niet erg. Het gras, de bomen en het fluitekruid vormden een sprookjesachtig decor. De koeien met volle uiers, de gespierde stier met neusring, de maissprietjes in nette evenwijdige rijen, het felgroene onrijpe tarwe, elke voetstap op het natte asfalt. Alles klopte perfect.

15.5.09

Mijn lieveling is van mij alleen


Gandalf stond op. Hij sprak op strenge toon. "Je zou dwaas zijn als je de ring hield, Bilbo," zei hij. "Dat maak je duidelijker met elk woord dat je zegt. Hij heeft veel te veel macht over je. Laat hem los. Dan kun je zelf weggaan en vrij zijn."

13.5.09

Kleine introspectie

Een vriend vertelde me dat er maar heel weinig mensen zijn aan wie je verantwoording verschuldigd bent. In de meeste gevallen ben je zelfs niemand een antwoord schuldig. En als je niet meer weet welke richting je uit moet, volg dan je buikgevoel.

11.5.09

Parels voor de zwijnen

Over de parels zal ik zwijgen. Het zwijn in kwestie, dat ben ik.

9.5.09

Loyauteit in een dieptepunt

"Willem, m'n jongen, " zei Sam. "Je had niet met ons moeten aanpappen. Je had hier kunnen blijven en het beste hooi kunnen eten tot het nieuwe gras komt." Willem zwaaide met zijn staart, maar zei niets.

8.5.09

IRL versus internet privacy



Gezien op Twitter via een tof twijfje. 
Er is natuurlijk een verschil tussen zelf iets posten op internet en afbeeldingen publiceren op vraag van een onbekende. Als die man dit expliciet via internet zou vragen, zou je ook weigeren. 
Kopzorgen voor paranoïden?

6.5.09

Verrassing van Goedele

Help. Het is zo'n beetje als om 11 uur nog ongewassen in je nachtkledij in huis lummelen. Haren wijzen in elke richting. Adem komt stinkend uit uw mond dankzij koffie en restjes boterham. Je hebt al 2 uren achter je computer gewerkt en grinnikt om alle telefoontjes en e-mails die je in deze ontoonbare toestand pleegde. Weten die anderen veel. Ze denken ongetwijfeld dat je er even dynamisch-netjes als je communicatie uitzag. Leve de technologie.
Tot plots iemand onverwacht aan de voordeur belt. Oeps. Je gluurt even door de jaloezieën om te kijken wie het is. Het is de knappe gescheiden vader van een klasgenootje van je kind. Hij komt vast even langs om die halvelings beloofde frambozenstruikjes te brengen. Hij heeft gezien dat je thuis bent.
Wat ga je nu doen? "Niemand thuis" spelen? Hem kort ontvangen zoals je nu bent? Vlug je pyama uittrekken, hoofd onder de douchekop, badjas aantrekken, opendoen en veinzen dat je net onder de douche zat?
Zo voelt het een beetje vandaag. Georgina wordt vermeld in de Goedele van mei. En ik heb mijn blogvoortuintje niet onderhouden. Alles ligt er tegenwoordig een beetje rommelig bij. Ik weet nog niet goed of ik alles ga omspitten of gewoon bloempjes wil bijplanten. En waar ga ik in hemelsnaam die frambozenstruiken planten?

4.5.09

Brandneteltaart


Omdat het er volop het seizoen voor is, omdat het eens iets anders is dan de klassieke quiche en omdat het bijna een hype is op mijn Facebook, stel ik u voor: de brandneteltaart.

Nodig:
  • bladerdeeg
  • 5 eieren
  • 2 dl room
  • 1 el olijfolie (of margarine)
  • circa 200 gram brandnetelbladeren
  • circa 200 gram verse of diepvries doperwten
  • 1 el verse tijm
  • peper, zout, specerijen naar keuze
  • 150 gram zachte geitenkaas (of kaas naar keuze)
  • 50 gram gemalen Emmentaler
Werkwijze
  • Kook de erwten tot ze niet te zacht zijn. Halfgaar of zoiets zal dat in vaktermen heten. Ik neem de biologische diepgevroren erwten van Delhaize omdat ze groter en lekkerder zijn dan de meeste andere.
  • Stoof de brandnetelbladeren halfgaar in de olijfolie. Eventueel een beetje water toevoegen om aanbranden te vermijden. Hangt ervan af hoe sappig de blaadjes zijn.
  • Kluts de eieren, de room, de fijngemalen tijmblaadjes, peper, zout en specerijen stevig.
  • Leg het deeg in de bakvorm. Ter info: ik prik nooit met een vork gaatjes in het deeg. U doet maar als u daar toch zin in heeft.
  • Leg de erwten op het deeg, gevolgd door de brandnetel.
  • Verdeel stukjes geitenkaas op het bedje van brandnetel.
  • Giet er de geklopte eieren voorzichtjes over.
  • Druk wat aan met een vork.
  • Bestrooi met de 50 gram gemalen kaas.
  • Bak 30 minuten in een voorverwarmde oven  op 180°C. 

2.5.09

Boromir verhief zich rijzig en trots


"Op dit kwade uur heb ik als boodschapper vele gevaarlijke mijlen naar Elrond afgelegd: honderdtien dagen heb ik alleen gereisd. Maar ik zoek geen bondgenoten in de oorlog. De macht ligt in wijsheid, niet in wapenen. Ik kom vragen om raad en om vele duistere woorden te ontwarren."

1.5.09

De eend en de geit


Dat komt ervan als het geluid van je wekker een snaterende eend is. Dan droom je 's nachts dat je hopeloos een ontsnapte eend achterna rent. Het witte beestje kwettert zijn keel schor en waggelt zo snel hij kan voor je uit. Zijn tong hangt uit zijn wijd opengesperde bek. Paniek alom. Hij probeert zich door de ursusdraad te murwen maar krijgt zijn ovalen romp er niet door geperst. Hij zit klem maar je durft hem niet pakken uit schrik voor zijn bijtende snavel. Je weet immers nooit welke ziektes zo'n gevogelte herbergt. Eigenlijk moet je gewoon rustig blijven en de eend met tarwekorrels lokken. Even de poort openzetten en met de emmer vol voer schudden. Geduldig wachten tot hij komt. Maar in je droom doe je dit niet.
Nu een eend toch al het hoofdpersonage in je droom speelt, doe je er nog een geit bovenop. Een zwarte bok, veel te slim voor zijn soort. Met zijn kop opent hij alle deuren. Het schuifsysteem van de weidepoort. De klink van de achterdeur, de keuken en de living. Zelfzeker komt hij naar boven en duwt je slaapkamerdeur zachtjes open. Hij sabbelt aan je kapsel en je hoort zijn warme adem in je gehoorgang. Plots begrijp je alles.