26.3.09

Dobberen

Bah, opletten voor de ganzenpoep en jonge brandnetels die zich een baan door het gras murwden. Ze zocht een plaatsje om onder een appelboom te gaan zitten en sloot glimlachend haar ogen. Zo had ze zich al lang niet meer gevoeld. Ze kon zich niet meer herinneren dat haar gezicht ontspannen kon zijn, dat ze geen enkele rimpel voelde, dat haar huid niet aanvoelde alsof er een laag te strak gespannen folie rond gewikkeld was.
De takken hadden al kleine knopjes. Nog enkele weken en deze boomgaard zou zich ontpoppen tot een zee van appel- en perenbloesems. Ondertussen dobberde zij op haar rustige zee. Licht in haar ogen en land in zicht.

9 opmerkingen:

tijdtussendoor zei

Klinkt heerlijk... maar ver weg als ik naar buiten kijk ;)

tantieris zei

Dobberen is zalig ... ;)

elke zei

dat zal ook wel niet vandaag geweest zijn... ;-)

MELANCHOLIA zei

Mijn aanvoelen zegt mij dat dit logje betrekkelijk autobiografisch is. Indien ja, vervult me dit met vreugde ;-)

Georgina zei

Het was maandag )

zapnimf zei

Ik voel nooit rimpels... tot ik per ongeluk mijn ogen opendoe voor een spiegel! Ze zijn er wél!

Ntone zei

Rimpeltjes of niet, je blijft een cute hoor Georgina!

Katrien S zei

schoon
xxx

Stijndc zei

Moet je meer doen.. gewoon genieten!