8.3.09

Disconnect

Ik heb eens nagedacht over het volgende. 



Ik ga wat minder online zijn. De aankomende lente is één van de argumenten maar hoe dan ook, teveel is trop.
Tja. Als je werk zich voor 100% op de computer afspeelt en bijna volledig in afwezigheid van collega's, is het doorklikken naar sociale netwerken op het internet snel gebeurd. Gooi daar nog eens bij dat je die sociale netwerken ook voor je werk benut, dan begrijp je dat de grens tussen professioneel en persoonlijk gebruik flinterdun is. 
Daarnaast beluister ik Stu Bru online of zet last.fm op, lees ik het nieuws op de redactie of de webpagina's van de dagbladen, zet ik foto's op Flickr en bookmarks op Delicious, loop ik met Nike+, bezoek ik blogs en kan ik niet aan e-mailverkeer, agenda- en taakbeheer onderuit. En dan is er nog het mobiel internet op de iPhone. Op een dood moment op verplaatsing, ga ik dan gauw wat blogs lezen of twitteren. Terwijl bezigheden zoals een oefening voor de bekkenbodemspieren of ademhaling nuttiger zijn.
Op den duur ben je met online timemanagement bezig. Ik loop er al een poosje mee verveeld maar een weekend zonder computer (ik kan best zonder) en een gesprekje met iemand van Trendwolves over de invloed op de productiviteit gaven de doorslag. Nu doe ik het. 
Als ik zou moeten snoeien en ik mag één toepassing overhouden, dan is het... mijn blog. Mijn uitlaatklepje, mijn plekje om een minimum van de werkelijkheid te doorspekken met massa's fictie. 
Mijn voornemen? Computer = de job. Wie mij wil zien of horen, moet mij maar euh... telefoneren? En de blog? Schrijven, posten en een vast tijdstip inplannen om andere blogs te lezen. Allemaal bewuster en met de chronometer.


9 opmerkingen:

Pieter A zei

maar de twunch in Oostende op 19 maart staat nog steeds in de online kalender?

Stijndc zei

Herkenbaar.. Het leven van een it-er. :)

De Gentse Zwijger zei

Voorwaar, een nobel voornemen! Nu de praktijk nog.

zapnimf zei

Inderdaad, eerst zien en dan geloven?

dP zei

heel erg herkenbaar
alweer

georgina zei

Het moeilijkste is wanneer je zit te wachten op een bericht van iemand op FB bvb. dan is de verleiding onweerstaanbaar om meerdere malen per dag te checken of er iets is.

Mick zei

Ik had het mezelf dikwijls beloofd,
maar ben ervoor naar Mexico en terug moeten gaan om het te kunnen uitvoeren.

Ben nu nog maar de helft online tegenover vorig jaar.

dP zei

Om te weten of iemand op FB een bericht naar me stuurt, ga ik al lang niet meer naar de site zelf. Véél te gevaarlijk om te blijven plakken idd!
Gewoon melding in mailbox. Lijkt misschien te veel van 't goeie: mail om te laten weten dat je mail hebt. Maar heel wat mensen sturen nu gemakkelijker een bericht langs FB dan een rechtstreekse mail.

Ik moet toegeven dat ik uit al dat 'on line' gedoe toch al heel wat voordelen heb gehaald ook.
't Is enkel dat evenwicht hé, dat soms moeilijk te bewaren valt!!

G zei

@Mick, ik ken je niet maar heb vaak aan je gedacht (hoe gek klinkt dit?) toen je in Mexico was en genoten van je foto's. Des te meer omdat ik aangetrouwde familie heb ginds waarbij ik zelf zodra ik het wil terecht kan. Zo van die echte Mexicanen.

@dP: meestal is een FB-bericht niet van die aard dat ik erop zit te wachten, maar soms is het in het begin dat je iemand kent de enige plaats waar je net die ene die je wil horen, vindt omdat je enkel elkaars naam kent en aan elkaar vroeg of je op FB zit. ;)