25.2.09

running fyi fail howto tips for:network #nike+challenge

Deze week kan ik alweer niet veel kilometers bijeensprokkelen omdat ik met een rustige week zit voor de koers van komende zondag. Oostende-Brugge 10Miles. In één ruk door langs het zeekanaal door de prachtige polders. Een thuismatch voor bibi. Vandaar dat ik een beetje kracht oppot. Mijn enige bekommernis is steeds: de eindmeet halen. Ik mag er niet aan denken zo ineens te moeten opgeven. Brrr. Tijden interesseren me niet zo. 
Daarnet liep ik op dezelfde locatie als waar ik vorige woensdag mijn 11 km kwijt was. Een déjà vu maar gelukkig geen herhaling van het euvel. Een tussenloopje om de spieren niet lui te maken en ondertussen een bijdrage aan de Challenge.

Tijd voor een kleine retrospectie. Wat heb ik ondertussen bijgeleerd?
  • Als je in het donker langs onverlichte polderwegen loopt, gekleed in het zwart, dan mag je gelaat nog zo winterbleek zijn, lichtafgevend ben je niet. Levensgevaarlijk want de chauffeurs zien je nauwelijks. Volgende keer dus rekening mee houden als ik na valavond zo'n baantjes neem.
  • Als je om 18u15 gaat lopen, eet dan om 16u geen sinaasappel en een pruim. En drink daarbij vooral geen koffie. Je darmen zullen je danken.
  • Als je in je eentje loopt, is het Nike+iPod systeem een enorme motivator. Ben er eigenlijk content mee ondanks het ongelukkige begin. De Challenge is een leuk concept maar uiteindelijk loop ik om mijn eigen grenzen te verleggen.
  • Ik heb net een zeer moeilijke periode achter de rug. De therapeutische meerwaarde van lopen is voor mij dubbel dik bewezen. Lopen is gezond voor de geest. Net als zwemmen, roeien, schaatsen. Go with the flow

23.2.09

Meneer G. Evoel en Mevrouw V. Erstand

Geachte heer G. Evoel

Met pertinente zekerheid kan ik mededelen dat ik mijn leven lang voldaan heb aan de verwachtingen die men mij voorschotelde. Mede dankzij de inzet van Mevrouw V. Erstand.
Gecombineerd met wilskracht en volharding bracht zij mij in een financieel, maatschappelijk en professioneel gunstige postie. Toegegeven, de weg die ik hiervoor moest bewandelen, liep soms langs een omweg. Meer dan gemiddeld werd ik aan een kruispunt opgehouden. Dan twijfelde ik hemelstergend lang of ik naar links, naar rechts of rechtdoor verder moest. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik steevast correcte beslissingen nam.
Onlangs maakte ik echter een keuze die indruiste tegen alles wat Mevrouw V. Erstand me influisterde. Opportunity of threat, iets werd mij in de schoot geworpen. Onverwacht. Ongevraagd. Impulsief tastte ik toe en luisterde niet naar Mevrouw V. Erstands alarmkreet. Evaluaties volgden. Frequent en uitvoerig. Doch U veegde in één beweging alle argumenten van Mevrouw V. Erstand van tafel. U snoerde haar de mond. Niet tegen U opgewassen, bond zij in.
Blindelings volgde ik U. Als was U mijn blindgeleide hond. Helaas bracht U mij naar een doolhof in de diepste krochten van de hel. Veel te lang kende ik er niets dan leegte, angst, honger en dorst.
Toen ik het niet meer uithield, toen ik van ellende wegkwijnde en dacht dat ik zou bezwijken van de pijn, vond ik alsnog de uitgang. Mevrouw V. Erstand wachtte me op. Ze reikte haar hand uit en zei zacht maar kordaat: "Kom bij me. Ik lap je wel op."
U bent een getalenteerd leugenaar, Meneer G. Evoel. Een holle praatjesmaker en een parasiet. Loze beloften. Met onmiddellijke ingang ontsla ik U uit Uw functie als adviseur. Bovendien vraag ik U met aandrang de bedrijfsgebouwen niet meer te betreden. Zowel, zal ik genoodzaakt zijn juridische stappen te ondernemen.

Zonder groet
Georgina

22.2.09

Blood Red Shoes

Sinds ik die hard fan van Blood Red Shoes ben, een gevolg overgehouden aan Pukkelpop editie 2008, speelde ik met het idee rode schoenen te kopen. Geen flets rood of rozerood. Bloedrood. Ik heb mij een paar aangeschaft maar praktisch is anders.
  1. Ik heb schrik mijn voeten te bezeren en alzo een streep door de Challenge te moeten trekken.
  2. Ze vallen een beetje af hoewel de maat juist is.
  3. Ik heb geen bijpassende kledij, laat staan sjakosj.
  4. Ze gaan vuil worden.
  5. Ik vind het een beetje sletterig en durf bijgevolg zo niet onder de mensen komen.
Toch geen weggegooid geld. Ze zijn perfect om in de zetel te liggen of om voor mijn laptop te zitten. Bij dat laatste zorgen ze trouwens voor een extra goede stabiliteit. Dankzij mijn blood red shoes zit ik beter dan ooit op mijn zitbal. Soms moet je de usability gewoon in haar veelzijdigheid toelaten.


Tien mijlen

Volgende zondag loop ik een 10 Miles wedstrijd. Dat is net weer ietsje verder dan mijn persoonlijk record. Het langste wat ik tot nu liep waren de Dwars door Brugges en consoorten. Net geen 15 km. Dit jaar was mijn grensverleggend doel om een 10 Miles te lopen en met een beetje geluk de 20 km van Brussel.
Deze ochtend liep ik bij wijze van generale repetitie het parcours al eens af. Groot was mijn vreugde dat dit vlotjes verliep. Tot het ontwaken deze ochtend had ik nog ernstige twijfels. Ga ik dat wel kunnen? Zou ik geen forfait geven? Is dit wel verantwoord? 
Mijn zelfvertrouwen heeft goed geboost. Deze week geen fitness, geen aerobics. Enkel nog een klein loopje van een half uur op woensdag. En dan zondag, een monotone maar prachtige run langsheen een van de mooiste zeekanalen. Joehoe!

19.2.09

De volhouder wint

Ik twijfelde of ik zou lopen want deze namiddag deden mijn benen een beetje pijn. Gisteren had ik namelijk gelopen op het tempo van GBH, Dead Kennedys, 999, Black Flag en Sex Pistols. Ik durfde niets veranderen aan de playlists uit schrik om mijn meting te verknoeien. Helaas hoefde ik gisteren mijn muziek niet eens te bepotelen om het kwaad te laten geschieden.
Lastige benen of niet, een halfuurtje moest vandaag kunnen en toen ik begon, dacht ik: laten we er een kwartier bovenop doen. Dus stelde ik een workout in van 45 minuten. Voorzichtig eindigde ik de workout en ja hoor. Niets fout gelopen. Oef. Met enige vertraging zit ik nu ook echt in de Challenge.

Eos - veelbelovend

Een mens moet de mooie dingen willen zien. Deze ochtend om 8u greep ik mijn fototoestel en genoot van de eerste zonnestralen. Ondertussen is het hier grauw maar ik heb mijn portie zonlicht gehad. Klaar voor een nieuwe dag. Met een extra uur lopen op de agenda uit noodzaak.
Gisteren had ik namelijk tegenslag. Ach, mag ik dit wel zo noemen? Is dit geen slag in het gezicht van mensen met echte problemen? Ik relativeer het natuurlijk maar leuk is anders.
Ik liep bijna 11 km in een uur. Het ging heel vlot en ik was fier op mijn prestatie. De Nike+ iPod registreerde netjes wat ik deed. Om de vijf minuten zei de female voice hoe lang ik bezig was. Na een half uur begint ze af te tellen. 25 minutes more to go. Enzovoort. Op het einde zegt ze zelfs congratulations. Tevreden zag ik op het schermpje van de iPod Nano dat ik 60 minuten gelopen had en bijna 11 km haalde. 
Toen moest ik mijn workout beëindigen want anders lopen die minuten door. Wat ik fout deed, weet ik niet maar alles was verdwenen. Foetsjie en weg. Alsof ik niet gelopen had. Ik had goesting om te vloeken en te wenen maar had zo al genoeg bekijks met mijn gear in een omgeving van mensen in kantoor outfit.
's Avonds uitte ik mijn frustratie op Twitter. De reacties waren hartverwarmend. Zelf was ik te veel van de kaart. Mijn Google reflex was uitgeschakeld. Maar iemand stuurde mij onmiddellijk gegoogelde informatie door. Hoe hack ik mijn iPod als een workout verloren is. 
Ik twijfel nog of ik het zal doen. Waarschijnlijk niet. Wat als iedereen in zijn iPod gaat prutsen en vanuit zijn luie zetel er een paar kilometertjes bij creëert? Mooie Challenge, mooie reclame. Kuch. Ik smeer alvast mijn kuiten in en loop die kilometers deze avond gewoon opnieuw.

16.2.09

Ever fallen in love


Miljaar, wat was ik gisteren lastig! Mijn gepland loopje van 10 km voor de Challenge tegen de mannen viel in het water wegens ontbreken van de Nike+receiver voor de iPod Nano. 
In de gespecialiseerde winkel voor loopgerief bleef de professionaliteit van de verkoper blijkbaar onder het niveau der technologie steken. Ze gaven me schoenen en een sensor. Mijn vraag of ik niets meer nodig had om signalen naar de iPod te kunnen sturen, werd negatief beantwoord. Computer says no. Nee, nee, je hebt alles. 
Thuis las ik in de manual van de sensor dat ik een receiver nodig had. Ik voelde me een beetje dom. Ik belde naar de winkel en de verkoper bevestigde dat ik echt niets meer nodig had, dat een ontvanger ingebouwd zat in de laatste modellen van de iPod Nano. Net zoals bij de iPod Touch. Ik voelde me nog dommer en vroeg raad aan Talking Heads. Bleek dat ik toch niet zo onnozel was. Uiteraard had ik die receiver nodig.
Ondertussen was het zondag en werd mijn challenge uitgesteld. Iemand merkte snugger op dat ik toch ook best zonder kon lopen. Ik heb hem eens scheef bekeken. Tien gemiste kilometers. Geen registratie betekent in dit geval evenveel als onbestaand. Nooit gebeurd. Verloren. Verspild.
Gelukkig kon ik 's avonds mijn energie kwijt in de Minnemeers. Old school punkers Buzzcocks gaven er een lap op. Zoals in the good old days. Twee uren feest met meezingen en dansen. Mijn boosheid verdween als sneeuw onder de zon. Bovendien werd het negatieve gevoel waarmee ik al teveel weken worstel van me afgespoeld. I really want to cut all the crap. 

14.2.09

Vondelpark

Als puber las ik een jeugdroman over een meisje dat zo boos op haar ouders was dat ze naar het Vondelpark ging om voor onbepaalde duur op een bank te zitten. Ze zou wel zien wie haar meenam. Ik droomde ervan dat ook te doen maar kwam voor mijn tweeëntwintigste niet in de stad.
Na tientallen bezoekjes spreekt Amsterdam nog steeds tot mijn verbeelding. De heenreis, het verblijf en de terugkeer. De driedelige cyclus. 
Vorige week heb ik het na twintig jaar voor het eerst gedaan. Uren op een bankje in het Vondelpark gezeten. Natuurlijk niet om meegenomen te worden. Daarvoor ben ik twintig jaar te laat. Het luchtte op. Ik besloot alle bullshit overboord te gooien en terug mijn geluk met beide handen aan te nemen.

13.2.09

Run baby run - game on

Virtuele interactie, I love it. Of hoe lopen, bloggen en ICT naadloos op elkaar aansluiten.

Twee weken geleden vroegen communication starters Talking Heads of ik wou deelnemen aan de Nike+ challenge die ze organiseerden. Het speciale hieraan is dat ik die mensen nog nooit gezien heb maar via het interweb weet wie dat zijn. En zij weten dat ik twitter, een blog heb en loop.
Wat is die Nike+ challenge voor een ding? Een team van 5 blogsters (V) neemt het op tegen 5 bloggers (M). Het team dat het meeste kilometers bijeenloopt, wint. Op eentje na had ik van de andere vrouwelijke bloggers nog nooit gehoord. Bij de mannen zitten twee kanjers die ik al ruim een jaar op het web volg.

Even voorstellen...
  1. georgina
De ladies krijgen een voorsprong van 2 weken. We krijgen gear van Nike met speciale schoenen, - en nu wordt de geek in mij wakker - sensoren, machientjes en een iPod nano om statistiekjes mogelijk te maken. Onze kilometers worden netjes gemeten. Wij moeten de gegevens dan uploaden naar onze account op de Nike+ website.

Ondertussen heb ik een widget op mijn blog gezet zodat je kan controleren hoeveel ik al gelopen heb. Voorlopig heb ik nog geen gear dus loop ik zonder punten te krijgen maar vanaf volgende week zal je het tellertje de hoogte zien inschieten. Wordt vervolgd.

11.2.09

Formatteer mij

To do: dringend vergeten
hoe zijn ogen naar me keken
waar zijn zachtste plekje is
(tussen borst en schouder)

Wishlist: nooit meer horen
wat hij zei toen we kusten
de klank van zijn stem achteraf
de woorden die hij stil hijgde

Wis uit mijn intern geheugen
hoe hij huilde hoe laf en laag
elektronica de communicatie
buitengewoon pijnlijk maakt

9.2.09

Rug tegen de muur


Heb je dat soms ook wanneer het 's avonds begint te schemeren? Dat een vies gevoel over je heen valt. Dat wat je tijdens de dag kon buitensluiten als een dekmantel met het donker over je heen wordt geslagen? Ofschoon er geen enkele reden is, komen dan weemoed en angst in mijn huis binnengeslopen. Stom, hé?

8.2.09

Run baby run I

OMG, slechte clips zijn van alle tijden, maar deze scoort toch wel hoog in de geschiedenis van worst videos. Dat men vroeger van niet beter wist, een beperkt aantal televisiekanalen had, internet niet bestond en dus moest eten wat de pot schafte in televisieland... Afvoeren die handel.

7.2.09

Netvibes versus iGoogle


Kan iemand mij zeggen wat Netvibes voor heeft op iGoogle?
Toen ik ruim twee jaar geleden blij mijn iGoogle aan een collega toonde, antwoordde hij dat Netvibes hotter en beter was. Altijd klaar voor vernieuwing, schakelde ik over op Netvibes.
Helaas, Netvibes voldeed niet aan mijn verwachtingen. Grafisch noch usability gewijs. 

Als fervente gebruiker van een 15-tal Google producten ben ik toch veel beter gediend met iGoogle? Mijn Netvibes avontuur was geen lang leven beschoren. Doch, kinderen zijn er weg van.
Of zie ik iets over het hoofd?
Wie kan mij grondige redenen geven om voor Netvibes te kiezen?

4.2.09

Enquetes, draaitabellen en grafiekjes

Wie mij al een beetje kent, verschiet er niet van dat lijstjes, cijfers en grafieken mij kunnen bekoren. Vorige week lanceerde ik bij wijze van experimenteel tijdverdrijf een mini enquête op mijn blog. Via het formulier kon u naar hartelust een input van gegevens plegen.
Maar wat gebeurde daarna met uw data?

De gegevens van één persoon, vormden een record in een databank in Google Docs. Via het invulformulier gleden ze binnen in de online spreadsheet die aan de basis lag. Dat was dus een lege tabel, op de veldnamen oftewel kolomtiteltjes na. Eén rij bevat één record. Zelf moest ik enkel toekijken hoe de databank automatisch aangevuld werd telkens iemand het formulier invulde.

Via de menufuncties File> Export> .xls> Download als Excel-file kopieerde ik het online rekenblad naar mijn laptop. De data analyse kon beginnen.


Ik had de gegevens kunnen sorteren of een functie benutten om aantallen te tellen zoals het aantal mannen en vrouwen en hoe weird ze de blogpost schaalden. Maar om uw data vlot langs alle kanten tot in drie dimensies door te lichten, heeft Excel een superleuk tooltje: PivotTable alias de draaitabel.
De werkwijze hangt af van uw Excel versie maar het principe is hetzelfde. Ik deed het met Excel 2008 for Mac. Het gebeurt niet vaak dat Windows een streepje voor heeft, maar hier moet ik toch toegeven dat de Windows versie veel meer opties voor draaitabellen heeft.

Hoe maak je een draaitabel?
  • Selecteer de tabel.
  • Ga in het menu naar View> Toolbars> PivotTable en kies de wizard.
  • Sleep de velden die je tegenover elkaar wil uitzetten in de plaats voor de rij- en kolomvelden. Wil je een derde dimensie, sleep dan nog een veld in het paginaveld bovenaan.
  • Dan je kan afhankelijk van je soort data aantallen, sommen, gemiddelden ,... in de draaitabel laten verschijnen. En nog veel meer zoals formules om bijvoorbeeld kostenprognoses te maken maar dat is voor gevorderd gebruik.

Twee voorbeeldjes:

En omdat een grafiek in één oogopslag de situatie weergeeft, vervolledig je het geheel met een gepaste grafiek. Allemaal afhankelijk van wat je nu juist wil weergeven.


3.2.09

De eenzame loper en de iPod

Als je een drietal maal per week één tot anderhalf uur gaat lopen, kan dat soms langer lijken dan het is. Tijd is een vreemd ding. Tenzij je met een loopmaatje kan tetteren. Dan lijkt het alsof je maar een half uur gerend hebt én blijft je ademhaling op een optimaal peil.
Gelukkig bestaat er de iPod (Shuffle) om muziek in de oren te laten klinken. Je ziet ze wel vaker langs de wegen: lopers met witte oortjes. Soms lijken ze te dansen langsheen hun parcours. Dartel. Hun loopmaillots hebben zelfs iets weg van moderne balletpakjes. Met een beetje fantasie. De borst vooruit.
Doch, ik schafte me geen dergelijk kleinood aan omdat ik een iPhone heb waarop mijn muziek staat. En om één of andere reden heb ik geen goesting om die iPhone rond mijn bovenarm te gespen om alzo mijn solo trainingen muzikaal te overbruggen. Ik ben nogal paranoïde wat dat betreft, (maar voor de rest geen controle freak).
Kortom, ik kon best wel zonder zo'n knap, klein, knalroze gemetaliseerd hoogtechnologisch blokje. En dan, op een dag dat de wereld onder je voeten lijkt weg te schuiven, heeft Iemand een geschenk voor je gekocht. Het zit in een prachtig doosje dat niets aan de verbeelding te wensen overlaat. En je weet dat je je nu nooit meer in zelfmedelijden zal onderdompelen omdat je een ruim uur alleen gaat lopen. Ook niet als dat in je eentje langs de Amsterdamse grachten is.

1.2.09

Messias of gewoon nr. 44?


Heel erg  benieuwd hoe Obama in dit plaatje zal passen. Zouden ze binnen pakweg een jaar gelijkaardige video's maken met beelden van hem?