1.3.09

Vlees mij! - Stijn Vranken

Jarenlang was Luuk Gruwez mijn topfavoriet in de dichtkunst. Toeval wou echter dat ik via de stadsbibliotheek ad random een boekje van Stijn Vranken meegritste. Vlees mij! Natuurlijk dat zo'n titel de nietsvrezende vegetariër in mij wakker maakte.
Niet gedacht dat hij mijn topfavoriet van de troon zou stoten maar hoe meer ik zijn werk lees, hoe liever. Onmiddellijk bestelde ik drie exemplaren van zijn dichtbundel om aan evenveel geliefden te schenken.
Hij is een dichter van mijn generatie met een wordpress-blog die over de juiste onderwerpen de zaken omschrijft, inkleedt en weerspiegelt op een manier dat het griezelig tastbaar wordt. Alsof je het zelf voelt maar nooit zo mooi kan verwoorden.

Ik kreeg toestemming om een gedicht volledig te publiceren. Want sinds ik een workshop over auteursrechten heb gevolgd, kan ik niet meer doen alsof mijn neus bloedt en zomaar volledige gedichten op mijn blog gooien. Wist je dat je zonder toestemming enkel een stukje mag citeren? Ook al zijn jouw drijfredenen de auteur een dienst bewijzen door hem of haar in de spotlichten te plaatsen. Mag dus niet. Genoeg juridische praat. Hier komt-ie.





(Valt iets wat niet was wel te verlaten?)

Over mijn lippen trekt in trage stilte
een leger tranen het oude spoor
uit dit laatste oog voor jou.

Ik glimlach de aftocht
wat weemoed bij
(of iets waarvan ik leerde dat het erop lijkt)
streel mijn dromen uit je haar
en waarschuw
dat (één) vanaf nu zelfs hoop telt als schijngebaar
en (twee) ik morgen misschien al elders streel.

Of jou toch al zeker
zonder handen.

9 opmerkingen:

Patrick zei

Straks kijk ik niet alleen meer uit naar 'hot legs' op tinternet en mijnen televesie.
Ah, neen!
Straks, straks lees ik zelfs poëzie.

P.S.
De beschaving wenkt mij precies.
Ik word stilaan bang.:-)

zapnimf zei

'Tomaat mij' is nog niet uit?

Anoniem zei

Gelezen en goed bevonden. Een soort van softe versie van Henry Rollins.

.D.

Katrien S zei

Troubadour in Zevekote


Je glorie, je glooiing
Je welving
De glinstering van je poliep

Ik verzin je
omdat ik van zinnen ben



(van een dode dichter, maar niet lang genoeg dood voor het vervallen van de auteursrechten want dat is 50 jaar zeker)

Vandepotgerukt zei

Ik vind gedichten enorm moeilijk.

Was getekend

Georgina zei

Voor mij is de inhoud van deze nochtans glashelder.

MELANCHOLIA zei

Doet me eraan denken dat ik me 'Lagerwal' nog moet aanschaffen. Overigens staat in de laatste Poëziekrant een interessant interview met de dichter.

janien zei

En wat dachten jullie van Peter Holvoet-Hanssen? Wel hermetisch, maar daarom onverwoestbaar intrigerend ... Of iets helemaal anders: het 'eenvoudige parlando' van de (weliswaar 'oude' - maar door Gerrit Komrij onlangs in eer herstelde)Paul Verbruggen: http://janien.wordpress.com/2009/02/26/coming-asap-aftellen-naar-de-lente/)?

Terug naar jouw post met Stijn Vranken. Machtige titel niet? Kenmerkend voor zijn woordeninstallaties: een vleugje humor, een toets tragiek, een snuifje verrassing in woordenspel, een kruimel o zo herkenbaarheid van liefdesemotie e.a. Meer moet dat niet zijn, niet?

En als Stijn Vranken dan hoogsteigen in zijn fysiek van jongensachtigheid zijn gedichten op pittig-spontane wijze performt, ga je gegarandeerd helemaal aan zijn voeten ..., die eerste keer tenminste. (Wat een mooie stem!) De derde keer dezelfde 'trucs' meebeleven geeft een heel pak minder spanning en opwinding. Kenjedenke.

Ach, wie ben ik? Slechts een heel klein korreltje in een zee van bewonderaars. Speel mij woorden, Stijn Vranken. En ja, wanneer 'tomaat' je ons? (Naar zapnimf, bronnengetrouw.)

frusto zei

Zo mooi. Prachtig.