11.1.09

De reis

Buiten is alles wit. Het landschap glijdt achterwaarts voorbij. Een film die zich achterste voren afspeelt. IJs aan de takken van de kale bomen. IJs op de lege velden. IJs op de grassprieten. Miljarden kristalletjes. (Eat this, Swarovski!) De witgele zon licht alles nog eens extra op.
Tegenover me zitten twee aantrekkelijke mannen wiens voorouders duidelijk uit warmere streken kwamen. Ik merk dat ze me voorzichtig bestuderen maar doe alsof ik het niet zie. (Please don't pay attention to me.)
Ik kijk in het zonlicht tot mijn ogen prikken. Hoe meer ik zie, hoe minder ik weet. Hoe meer ik alles zou willen loslaten. De vertraging door de koude kan me niet deren. Ik ben hier en nu en met mijn iPod in de oren mag deze treinreis een eeuwigheid duren. 

6 opmerkingen:

Stef, mama van Manon, Lukas, Basil & Elisa zei

The more I see the less I know
The more I like to let it go...hey oh!

Georgina zei

;)

Patrick zei

Je fotografische smaak is raak :-)

elke zei

Korte broek en handschoenen. Welja... echt iets voor als het sneeuwt... ;-)

Lies zei

Ik had nog niet door dat je terug was. Ikke blij! Jij minder, lees ik. Maar toch, ikke blij.
Liefs, Lies

janien zei

Wat een heerlijke, 'andere' blog is dit toch (weer). Hoe is het te verklaren dat ik Georgina nog altijd niet geblogrold of minstens gelinkt heb ?! Aha: een goed voornemen voor 2009! Eindelijk!

Wat een machtig mooi artikel! Helemaal met jou mee ...