28.11.08

De keuze voor het kleinste kwaad


Toen ik een onwetende tiener was, zag ik een film met scènes die me jaren bleven achtervolgen. Ik denk dat het de Leeuw van Vlaanderen was, maar ik durf er mijn hoofd niet op te verwedden.
Woeste, bloeddorstige soldaten moordden erop los. Een moeder vluchtte met haar dochter naar de hooizolder. In de hoop om niet gevonden en gespaard te worden. Ze zaten als ratten in de val. Het duurde niet lang of de soldaten kwamen eraan. Geen enkele uitweg. Uit wanhoop en liefde voor haar kind, nam de moeder het zwaard en doodde haar dochter. Om haar van een brutale verkrachtingsdood te vrijwaren.
Ik ben daar lang niet goed van geweest. Het duurde enkele jaren voor ik begreep waarom de moeder dit gedaan had. De keuze van het kleinste kwaad.
Sinds enkele dagen denk ik heel vaak aan die scène. Als mijn gedachten afdwalen naar Congo. Of ginder moeders zijn die hetzelfde doen als in die film uit de Middeleeuwen. Verandert er nu nooit iets? L' Histoire se répète? 

5 opmerkingen:

tijdtussendoor zei

Het laat mij ook niet los, en begrijp er niets meer van.

Patrick zei

Dit is altijd al geweest en het zal altijd zo blijven vrees ik.

elke zei

Hoe wreed moet het niet zijn om zoiets te moeten doen... Aan de ene kant niet te begrijpen, aan de andere kant maar al te goed.

Anoniem zei

Die zelfde scene - ik denk idd uit de Leeuw van Vlaanderen - is mij ook altijd bijgebleven en kan ik nu nog zo oproepen.

Daniel zei

De geschiedenis zal zich altijd blijven herhalen en dat zal duren tot er geen aardbewoner meer rondloopt op deze planeet. En het ergst van al: in deze gemediatiseerde maatschappij wén je er op de duur aan.