25.4.08

Visitekaartjes

Deze post werd geschreven door gastblogger Michael van 7 seconden.


Tijdens m'n bezoek aan Shiplink heb ik er ettelijke mogen ontvangen. Het één was al uitgebreider dan het andere. "Assistant General Manager", "Sr. Branch Manager", "Team Leader Import", 'Managing Director", "Customer Services Export Teamleader", enzovoort, enzoverder...
Het officieel uitdelen van visitekaartjes op dergelijke evenementen gebeurt altijd op dezelfde manier. Persoon X stelt zich voor aan persoon Y, lult een beetje over vrouw en kinders, haalt terloops even aan wat de firma A voor de firma B kan betekenen en overhandigt dan z'n visitekaartje met telkenmale hetzelfde zinnetje: "Mocht je nog vragen hebben, mag je mij altijd bellen.", waarna hij z'n weg verderzet en vijf meter verder persoon Z de hand zal schudden.
Ik speel mee in die mallemolen. Weliswaar is mijn aanpak ietsje anders. Geen gelul over vrouw en kinders. Straight to the point, I tell ya! Het kan me zier schelen dat koter 1 goede resultaten op school haalt en koter 2 het diploma 50 meter schoolslag heeft behaald. Vijf meter verder krijg ik immers dezelfde uitleg, met dien verstande dat koter 2 goede resultaten op school haalt en koter 1 het diploma 50 meter schoolslag heeft behaald. Er is een limiet op het aantal welgemeende felicitaties aan het adres van uw nakomelingen.
Ik schud dus handjes en duw mijn visitekaartje prompt in hun handen. Na ontvangst van hun kaartje kijk ik geïnteresseerd naar hun functie binnen de firma. Ik lul een beetje over de problematiek inzake ... (varieert naargelang hun functie) binnen hun bedrijf en laat terloops vallen dat ik hen daarbij altijd wil helpen mochten ze er niet uit geraken ('consulting', om maar een hip woord te gebruiken) om daarna nogmaals handjes te schudden en te zeggen dat ik nog iemand anders moet ontmoeten. De indruk geven dat je het ontzettend druk hebt, laat hen denken dat je een belangrijk persoon bent.
Op die manier kan je in theorie veel mensen tegenkomen in een korte tijdspanne. Soms heb je echter pech. Dan kom je een bekend iemand tegen en zegt ie doodleuk dat hij je nog gaat voorstellen aan een paar andere mensen "die je zeker moet ontmoeten".
Zo ook gisteren. Mijn initiële voornemen was dus om na een uurtje de beurs te verlaten. Het zijn er vier geworden. En daarna ben ik nog in 't stad een pintje gaan pakken met een klant die net als ik zinnens was om huiswaarts te gaan (het ontbrak ons allebei aan de het nodige karakter om nee te zeggen). Om een lang verhaal kort te maken: Ik lag rond vier uur in m'n bed. Nodeloos om te zeggen dat ik er vandaag als een zombie bijliep.
Vanmorgen heb ik de oogst ontvangen visitekaartjes bestudeerd: Vijf potentiële klanten, veertien adresgegevens die ik overgenomen heb in m'n adresboek en zeven kaartjes die in m'n "not interested" doosje werden gestoken.
De volgende beurs is binnen een kleine maand. In Nederland deze keer. Benieuwd hoeveel visitekaartjes ik daar ga uitdelen. Ik zal onze secretaresse alvast opdragen een nieuwe bestelling te plaatsen.

Was getekend:

Michael Dierckx
functie
firma
telefoon
fax
gsm
e-mail
website


Michael nodigt hierbij Meneertje confituur, Littl-Q en Imke Dielen uit om op zijn blog te komen gastbloggen. Stuur hem een e-mail met jullie blogbericht.

2 opmerkingen:

Georgina zei

Dag Michael, bedankt dat je op mijn blog je ding wou komen doen.
Ik zwijg wijselijk over de inhoud. kwestie van geen ruiten in te gooien. Maar ik heb wel zachtjes gelachen. Gniffelen, heet dat, denk ik.

zapnimf zei

Mijn lief kwam ook met zo'n verhaal naar huis. Iedereen deelde naamkaartjes uit en hij had er geen. Beetje idioot gebruik als je het mij vraagt (misschien niet om klanten te ronselen?)
Mij kunnen die koters dus wel een zier schelen (ben je geen 'geen' vergeten?) alles wat achter de mens zit, boeit mij.