28.3.08

[Wijvenweek] Kinderen

Laatst had ik een vreemde droom. Ik droomde dat ik 's nachts uren in een warm bad lag. In de arbeidskamer van een universitair ziekenhuis. Bijna 39 weken zwanger. De droomman aan mijn zijde verlichtte het opvangen der weeën en betoverde mijn bang hart.
's Ochtends werd ik omringd door een klein dozijn vroedvrouwen, artsen, stagiairs en verpleegsters. De baby wou maar niet komen piepen. Er lag immers een zusje in de weg. De bocht voor de geboorte vergde een quasi onmogelijke draai. Doodsangst vernauwde de waarneming van al mijn zintuigen. De schrik om één van deze twee meisjes te verliezen werd plots reëel en was ondraaglijk. Mijn hele lichaam schreeuwde pijn.
Later legde de vroedvrouw meisje Eén op mijn borst. Ik huilde tranen met tuiten en kuste haar gezicht en handen. Maar het was nog niet gedaan. Persweëen kondigden meisje Twee aan. In vijf minuten tijd veranderde oerangst in ultieme euforie.
En toen schoot ik geaggiteerd wakker. Mijn gezicht was echt nat en ik dacht: Och ja, 't is waar. Spic en Span komen vandaag.

9 opmerkingen:

petra zei

Heb je dat echt zo gedroomd? Ik vind het maar raar.

Georgina zei

@petra: noem het dichterlijke vrijheid of zo.
Als je hier komt lezen, moet je de dingen niet zo serieus nemen. Maar iedereen mag natuurlijk raar vinden wat ze/hij wil raar vinden.

zapnimf zei

Ojaa, dat droom ik ook om de twee weken! Allez, moest ik het mij kunnen herinneren dan.

els zei

Spic & Span zien er veel snoeziger uit dan ik dacht!

De Gentse Zwijger zei

Wat een namen, Spic en Span!
Heb jij die misschien ingefluisterd, Georgina?
En heb je daarbij aan je beroep gedacht? Beroepsmisvorming of zoiets?

Els zei

Dat is eigenlijk niet zo lief, Georgina: die arme ouders influisteren dat Spic en Span mooie naampjes zijn!

Georgina zei

@els: Tja, jij hebt het geluk dat je ouders je Els noemden. De Gentse Zwijger had blijkbaar ouders die vooral een stil kind wensten. Mijn pa wou eigenlijk een zoon en noemde mij Georges. ;)
Misschien heten Spic en Span in het echt wel Ginette et Georgette...

De Gentse Zwijger zei

Een stil kind?
Misschien wel! Misschien waren ze dat geschreeuw van mijn oudere zus beu?
Nomen sit omen, om het in het poetsvrouwenjargon te zeggen!

[muggenbeet] zei

de postbode heet toevallig niet Spek?