31.3.08

Gebingood en ge-e-maild

(Cartoon overgenomen uit De Standaard)

Aandachtige maar diplomatische lezers hebben voorzeker opgemerkt dat er een taalfout in de titel van dit bericht school. Niemand nam echter de rol van verontruste kommaneuker op zich. Evenmin werd ik de les gespeld. Waarvoor dank.
Het betreft hier een Engels leenwerkwoord. Vb. Scrabble => wij scrabbelen. Ik had dus moeten schrijven: Googelen op Georgina. Geen haan die er naar kraait. Maar just is just.

Vul aan:

  1. Vorige week ben ik (crashen).
  2. Ik ontdekte dat mijn lief (cheaten) op den chat.
  3. Hij beweerde dat hij zijn on-line geneugten (faken).
  4. Maar ik heb alles via de webcam (tapen).
  5. Gisteren (uploaden) ik het filmpje op YouTube.
  6. Tevens heb ik zijn naaktfoto (editen).
  7. Ik (layouten) hem nogal nichterig
  8. en (highlighten) zijn (piercen) lichaamsdeel.
  9. Toen heb ik de foto (uploaden) op Flickr.
  10. Ik heb mijn ex uit mijn leven (deleten).

29.3.08

[Wijvenweek] Wat mannen niet begrijpen

Wat kan een week lang duren... Vandaag moet ik een moeilijk opstelletje neerschrijven. Om maar te zwijgen over de goesting om nog mee te doen aan de wijvenweek. Onderwerpen die niet-geslachtsgebonden zijn, lonken van overal.
Maar belofte maakt schuld. Als ik ergens voor toezeg dan krabbel ik niet terug, ook al loop ik te balen. Dat is al één ding wat mannen niet begrijpen. De vrouwelijke volharding. Sommigen noemen het koppigheid.
Met dit onderwerp zou ik de kans kunnen grijpen om eens ongelimiteerd te zeuren. Over het andere geslacht. Over toestanden waarin ik mij niet begrepen voel. Maar dat zou niet eerlijk zijn. Want ik ben zelf niet de gemakkelijkste. Voor alle duidelijkheid.

28.3.08

[Wijvenweek] Kinderen

Laatst had ik een vreemde droom. Ik droomde dat ik 's nachts uren in een warm bad lag. In de arbeidskamer van een universitair ziekenhuis. Bijna 39 weken zwanger. De droomman aan mijn zijde verlichtte het opvangen der weeën en betoverde mijn bang hart.
's Ochtends werd ik omringd door een klein dozijn vroedvrouwen, artsen, stagiairs en verpleegsters. De baby wou maar niet komen piepen. Er lag immers een zusje in de weg. De bocht voor de geboorte vergde een quasi onmogelijke draai. Doodsangst vernauwde de waarneming van al mijn zintuigen. De schrik om één van deze twee meisjes te verliezen werd plots reëel en was ondraaglijk. Mijn hele lichaam schreeuwde pijn.
Later legde de vroedvrouw meisje Eén op mijn borst. Ik huilde tranen met tuiten en kuste haar gezicht en handen. Maar het was nog niet gedaan. Persweëen kondigden meisje Twee aan. In vijf minuten tijd veranderde oerangst in ultieme euforie.
En toen schoot ik geaggiteerd wakker. Mijn gezicht was echt nat en ik dacht: Och ja, 't is waar. Spic en Span komen vandaag.

27.3.08

[Wijvenweek] Huishouden

In mijn huishouden ondervind ik nauwelijks problemen. Alles loopt gesmeerd. Op wieltjes. Hoe ik dat doe?
Simpel. Een strikte scheiding van tools en content. Ik heb twee interne harde schijven in mijn pc-kast. Alle software zit op de C en alle bestanden op D. Dat maakt het een stuk eenvoudiger om de boel op te kuisen en alle software te herinstalleren als hij begint dicht te slibben. Mijn iMac laat ik hierbij buiten beschouwing. Die dient enkel voor multimediaal gebruik.
Heel mijn huishouden wordt gestuurd vanuit Access en Excel. Boodschappen- en takenlijsten worden van hieruit geïntegreerd met Oulook. Dankzij een uitgekiend systeem van relaties met referentiële integriteit en nudging, sla ik geen enkel klusje over, vergeet ik nooit een verjaardag en bevat mijn koelkast altijd de ingrediënten voor de geplande maaltijd.
En dan nu, een Kriek Belle Vue!

26.3.08

[Wijvenweek] Mannen

Als ik carte blanche kreeg om zelf een man te configureren dan zocht ik mijn heil in L.A. Op de set van Alias. Ober, voor mij de brains en het schattige van Marchall Flinkman, maar dan met de body van Balthazar Getty, de stijl van Jack Bristow en de devotie van Marcus Dixon.
Maar ik ben ook al blij met een lieverd die 's nachts niet uit gemakzucht in de lavabo urineert. Of die de ochtend na een uitgelopen nachtelijk bezoekje vaststelt dat de flikken zijn auto weggesleept hebben, maar reageert met de historische woorden: "Tanpis ik ben veel te gelukkig om me daarover druk te maken."

25.3.08

[Wijvenweek] Shoppen

Hopelijk beschouwen mijn strijdzusters dit niet als hoogverraad, maar ik beperk shoppen tot het absolute minimum. Uit ideologische overwegingen en financiële noodzaak, maar eigenlijk ligt een dieper probleem aan de basis.
Zelfs al won ik de Euromillion-krablot-belspel-loterij, dan nog zou het hier geen shop untill you drop festival zijn. Ik lijd namelijk aan een uiterst zeldzame -en nu word ik toch wel erg intiem- afwijking: Catinbagofobie.
Ik ben als de dood dat ik impulsief iets zou aanschaffen waarvan achteraf blijkt dat ik het toch niet mooi vond, niet nodig had of eigenlijk niet wou. Dat ik vol afschuw zou uitschreeuwen: weg ermee!
Natuurlijk kan je meestal binnen de 3 weken ruilen. Maar dit biedt in mijn geval geen volwaardige oplossing. Het verschuift enkel het persoonlijk drama. Want wat indien ik effectief ruil en opnieuw een aanval van catinbagofobie krijg? Weet u het?

Undergoing MyBlogLog Verification

24.3.08

[Wijvenweek] Mijn wijvenlijf

Je moet tevreden zijn met wat je hebt. Dankbaar en zo. Dat zegt men toch. Opium voor het volk? Misschien.
Hewel, ik ben content. Het had erger gekund. Overgewicht heb ik niet meer. Vroeger wel. Zo van dat sluipend vet. Elk jaar een tweetal kilo erbij. Tot ik plots zwanger was en de weegschaal na zes maanden tilt sloeg.
Tja, ik was dan ook een te beklagen aanstaande alleenstaande moeder. Van een neger dan nog wel. Een knappe neger. Dat wel. En lief. En lekker dat die mens was. Amai. Alleen jammer dat ik hem nooit bij daglicht zag. Ik zou hem niet eens herkennen als je 10 Afrikanen op een rij zette. Sneu voor Britneyke is dat. Mais c'est la vie.
Eigenlijk wou ik gewoontjes laten weten dat die exotische mens dat niet erg vond dat ik dikskes was. Nu ja, mollig. Het is allemaal relatief. Wie bepaalt de dikheidsnorm? De BMI? De Flair? De mannequins?
Soit. Gezien mijn ermbarmelijke sociale situatie moest ik tijdens mijn zwangerschap wel aan binge-eating doen. Madeleinen met boter en choco. Bounty Family-pack om de opflakkerende honger naar de Dominicaanse te temperen. Miserable-pateekes omdat ik mij miserabel voelde. Tot de dokter aan de alarmbel trok. Gij gaat op dieet want uw suikergehalte is veel te hoog en uw gewicht neemt exponentieel toe. Je speelt met de gezondheid van je ongeboren kindje.
Alzo geschiedde. Bibi ging verstandig op dieet.
Maar helaas eist men meer van een wijvenlijf dan louter slankheid. Het mag niet te bleek zijn. Uw neus niet te groot. Uw borsten en lippen niet te klein en uw achtersteven moet aanwezig zijn doch liefst niet doorzakken. Of platgedrukt lijken. Na de push-up aan het balkon, een lift-up voor de poep. Een weelderige haardos. Maar enkel op uw schedelpan. Allemaal bedacht door slimme reclame-jongens die vals spelen met Photoshop? Bedrog op de cover? Het zal me worst wezen. Mijn lijf is van mij en als het u niet aanstaat: back off!

[Wijvenweek] Proloog


De eerlijkheid gebiedt als proloogje te zeggen dat ik zat te wachten op een wijvenweek. Niet dat mijn inspiratie op was.
Het zal hier gevoeld worden. Nachtmerries van Kabouter Kwebbel, Barbie of Carmen Waterslagers gaan de ronde doen. Het gros van mijn bezoekers zijn namelijk van het andere geslacht. Hoe dat komt weet ik niet zeker, maar het is niet door mijn looks of zo. Georgina geeft immers geen looks prijs. Tenzij gecensureerd met een platenhoes.
Pas op, ik waardeer al mijn bezoekers, ongeacht hun geslacht. Maar propaganda rondspuien zoals Het zijn weer wijvenblogs die de plak zwaaien heeft zo zijn gevolgen.
Ook hier zal een hele week niets anders te lezen zijn dan dat Geogina geen vent in een vrouwenlichaam is. De vrouwelijke plicht roept. En primeert.

23.3.08

Paasoffensief

De deurbel ging. Om half acht deze ochtend.
"Vrolijk Pasen", zei Christophe.
Hij toverde een doorzichtig zakje eitjes te voorschijn.
"Nu nog een diadeem met bunny-oren om het plaatje compleet te maken", mompelde ik slaapdronken.
"Ik kom jullie halen. Brit mag mee naar de Ardennen. Sneeuweitjes maken. En jij gaat een dagje naar je ma."
"Om liters hete thee met honing te slurpen," vulde ik met een pruillip aan. Toen zweeg ik wijslijk maar dacht: "Euh? Pardon, heb ik nog inspraak over hoe, waar en met wie ik uitziek?"
Blijkbaar niet. Alles was al achter mijn rug geregeld.
"Jamaar," pruttelde ik tegen. "Jij kan geen vier kinderen op skilatten aan. In je eentje."
"Met mijn moeder erbij, lukt dat."
Natuurlijk. Voorbedachte rade, dus. Ik perste mijn oogleden tot spleetjes en knorde verslagen.
Super-oma noemen zijn kinderen haar. Ze was vast al sedert 6u in de weer met zachte broodjes smeren en thermoskoffie zetten. Voor onderweg.
Had ik ergens nog een argument tegen? Ik was helemaal overgeleverd aan de wil van een vastberaden, over-enthousiaste goedzak.

21.3.08

Verstand komt met de jaren

Gelukkig viel het zelden voor. Wanneer ik als kind ziek was, werd mijn vader boos. Ik herinner me zijn gevloek en gegesticuleer nog levendig als hij mijn temperatuur nam. De last die ik hem schijnbaar bezorgde, vergrootte mijn ellende. Hij nam verlof om voor mij te zorgen want ons ma kuiste hier en daar zonder muziek en ze kon het zich niet veroorloven die centen te ontlopen.
Als de anekdote hier zou eindigen, schilderde ik mijn vader af als een norse man. Kous af. Maar dat is een onjuiste interpretatie. Van een kind dat toen natuurlijk niet beter wist. Die mens kon zijn paniek, verdriet en liefde voor zijn ziek kind niet uiten. Dus kanaliseerde hij zijn gevoelens in iets wat op het eerste zicht boosheid leek.
Sedert gisteren ben ik ziek. Met koorts en zo. Vertraagd en niet helder kunnen denken. Bijgevolg wartaal uitslaan. Namen verwisselen. Zoals mijn bazin opbellen om mijn afwezigheid te melden en haar met Linda aanspreken. En overgevoelig voor me uitstaren, naar het sentimentele toe. Zoals wenen omdat mijn vader niet meer kan boos zijn en thuis blijven om voor mij te zorgen. Ik vloek maar vertel Britney dat ik niet kwaad ben.

18.3.08

Googlen op Georgina

Als je aan Google de standaardzoekopdracht 'georgina' geeft, krijg je volgende omschrijving bij het bedoelde zoekresultaat:

Iedereen kan zelf bepalen wat de zoekrobot vermeldt onder de naam van de webpagina. Je zet je tekstje in de head van de HTML-broncode:


Gebruik de tag meta content zoals hierboven en de tekst tussen de aanhalingstekens verschijnt na een aantal dagen in de zoekresultaten. Heb geduld tot Googlebot nog eens bij jou langskomt.

Blogger-bloggers doen dit via tabje Indeling> HTML bewerken.

Pour les enfants de la terre


YouTube bevat een enorme schat aan emotionele juweeltjes. Lees: jeugdsentiment. Nog steeds voel ik mijn hart in de keel kloppen als ik de openingstune van Albator hoor. Stapelverliefd was ik. Ik zal toch eens informeren of hiervan een DVD-box bestaat.
Wie keek vroeger ook naar Albator?

17.3.08

Te bed of niet te bed

Sommige stokjes vormen een heuse schending der privacy. Zoals dat eentje van Menck. Vertel over je bedgeheimen. Quoi? Liefst met beeld-materiaal. Eventueel met video-beleving.
Je weet maar nooit dat iemand er voor gaat en de mond voorbij praat.
Nachtelijk kwijlen zodat het speeksel een wit spoor op het hoofdkussen achterlaat. Dat tegen het ochtendgloren als een modern schilderwerk afsteekt tegen de donkere stof. Dat doe ik niet.
Dierlijke geluiden voortbrengen zoals snurken of het loslaten van gas uit eender welke lichaamsopening. Dat doe ik evenmin.
Terwijl ik in de badkamer mijn persoonlijke hygiëne op punt stel, warmt dit voorwerp mijn bed op. (U dacht toch niet dat ik met Kevin het bed deelde?)
Twee toffe manspersonen fluisteren vol ongeduld: "Georgina, ben je klaar? Kom dan toch!" Mijn pluchen Pierrot en reuzen-Monchichi.

Deze keer nodig ik drie mensen uit waarvan ik vermoed dat ze dit stokje niet graag krijgen. Vertel over je bedgeheimen. Gewoon om eens vervelend te doen. Na de komma, Smetty en Chelone. Ga uw gang. Of doe alsof uw neus bloedt.

15.3.08

Antieke cultuur


Hercules and Love Affair - Blind.
Heel erg geschikt voor een nachtje op stap met vriendinnen die graag dansen op gemixte versies van dergelijke muziek. Oppassen dat het niet blijft hangen.
Het filmpje vind ik niet goed. Het doet mij denken aan de juf Latijn uit het eerste en tweede middelbaar. Toen ik nog een beetje punten scoorde op school. Daarna ging het enkel bergaf. Maar het één is geen oorzaak van het ander. Mijn ontluikende puberteit was de boosdoener. Dit geheel ter zijde.
Voor mij onderdrukt de videoclip de sfeer van het liedje. Ik heb het hier enkel ter beluistering gezet. Enjoy en zeg gerust uw gedacht.

Het paasei van Google

En wie gaat dat allemaal proper houden? Ik zou niet graag die vergaderruimten onder handen moeten nemen. Alhoewel. Het poetsen van zo'n paal in plaats van een trap compenseert. Dacht ik op het eerste zicht. Maar ik laat mij niet vangen. Want hoe geraken die gasten op een hogere verdieping? Juist, ja.
(Artikeltje uit HLN van 15 maart 08)

13.3.08

Bomblogging

Geheime NAVO-akkoorden maken van België een logistieke draaischijf van het VS-leger.
Vandaag kreeg ik mail van een vriendin van deze blogger. Met de vraag om bloglezers attent te maken op een aktie tegen de het oorlog-circus waar ook ons land een rol in speelt.
Misschien laat het de mensen koud. Ik weet het niet.
Misschien liet ik mij in mijn jonge jaren vastketenen op Greenpeaciaanse wijze. Wie weet.
Op 22 maart is er alleszins een aktie van burgerlijke ongehoorzaamheid. Zoals dat heet. Maar er is die dag ook een literaire wandeling. Voor elk wat wils.
Update on 14-03: Hier is de lijst.

11.3.08

Eis tot emotionele schadevergoeding

Mijn hart slaat drie tellen over. Om maar te zwijgen over mijn darmen die een knoop rond mijn maag vormen. En hard aanspannen. Nog een geluk dat ik op mijn stoel zit. Want het weke gevoel in mijn benen veroorzaakt een evenwichtsstoornis. Even slikken om het bonzende bloed in mijn hoofd te kalmeren. Het alarmregister van elk hersenzone vertoeft in hoge staat van paraatheid.
Wat nu? Opera werkt niet. Internet Explorer laat me in de steek. Firefox stuurt zijn kat. Safari geeft geen teken van leven. Honderd maal tevergeefs klikken en refreshen.
Pas nu ook mijn telefoonlijn dood blijkt, haal ik opgelucht adem. Alhoewel.
Oef. Het is gewoon Telenet die weer aan het knoeien is. Ik voel me ellendig. In de steek gelaten. Aan het lot overgeleverd. Naakt in mijn blootje gezet. Ik zal wel een uurtje zonder internet overleven. Zeker?
Driewerf hoera! Ik ben eindelijk weer on-line en kan mijn bericht posten! Kl**tzakken…

9.3.08

De gustibus et coloribus non disputandum est

Spijtig. Hier houdt het Eurosong op. Ook voor mij.
Hun reactie op hun derde plaats heb ik toch gesnapshot.

Stem Paranoiacs!

Snel gaan checken of mijn gsm niet plat staat...

Google Analytics


Niet om dagelijks te gaan kijken, anders ben je geobsedeerd. Een beetje op zijn minst. Maar een tweewekelijkse inzage van Google Analytics vind ik in mijn geval gezond.
Waarom koos ik voor Analytics en niets anders? Gewoon, never change a winning team. Voor mij volstaan de applicaties van Google. Zelfs Netvibes heb ik opzij geschoven om terug te keren naar iGoogle. Omdat het naar mijn goesting veel te lang duurt vooraleer mijn Netvibes ingeladen is als startpagina. Tegen dan heb ik al lang doorgeklikt.
Het leukste aan Analytics zijn de zoektermen die de niets vermoedende bezoekers naar je blog lokten. Om snel weer weg te zappen want de vlag dekt de lading meestal niet. Dit zijn de toppers:
  • georgina
  • every one drunk in the sun
  • konijnen manieren
  • blote foto
  • kunnen vrouwen spuiten
Daarnaast leken deze eenmalige zoekopdrachten mij vermeldenswaardig: dringend plassen, georgina latex, mijn moeder is mijn naam vergeten en... tetten els. Welke Els men op het oog had, hebben we het raden naar.

8.3.08

Vrouwen

Op de vooravond van deze symbolische dag keek ik eindelijk naar de film Ex-drummer. Toen ik jong was, heb ik veel van Hermans boeken gelezen. Ik dweepte niet met die boeken. Ik vond ze gewoon keigoed. Ze brachten me aan het lachen. Omdat het erover was op hilarische wijze. Het eerste wat ik las was Heden ben ik nuchter om te eindigen bij de Guggenheimer-historie. Toen had ik het gehad. Hier hield het voor mij op.
Humo drong zijn lezers de DVD van Ex-drummer gratis op. Vrienden hadden me gewaarschuwd. Dat het nefast ging zijn voor mijn tere zielstoestand. Maar je mag een gegeven paard niet in de mond kijken. Dus gleed het schijfje gisterenavond uiteindelijk toch binnen in mijn iMac-gleufje.
Ja, het was rauw en grof, maar ik heb daarnaast ook gelachen. De hoofdacteur vertolkte mijns inziens perfect het onverschillige, egocentrische personage vanuit de boeken. Zijn voorkomen deed mij een beetje denken aan Menck van Mohow. Niet dat ik hem al ooit zag of zo. En al zeker niet dat ik hem onfatsoenlijke kenmerken toeëigen. Dat zijn gewoon de wonderbaarlijke kronkels van het internet.
Vandaag vraag ik mij af of er ooit een dag komt dat een vrouw krijgt wat ze verdient. Blauw, blauw, blauw. Keer ik terug naar jou. En dan heb ik het niet over mezelf, maar over vrouwen met echte miserie. In België, in Europa en in heel de wereld. Sterkte.

6.3.08

Poetsvriendelijk

Mensen die hun huis verbouwen of herinrichten houden best rekening met de onderhoudsvriendelijkheid van het materiaal. Ook dat is usability.
Zo zie ik persoonlijk graag de gezellige vlammetjes van een gasfornuis, maar het is veel handiger om een strakke vitro- of inductiekookplaat te poetsen.
Ook de keuze van waterkranen kan de schoonmaaktijd korter of langer maken. Mijn voorkeur gaat uit naar het sobere model dat hier afgebeeld wordt. Als ik pakweg 5 zulke kranen kuis, duurt dat even lang als 1 antiek model met draai-knoppen, reliëfjes en krulletjes.
Deze morgen prees ik mij dan ook gelukkig met de strakke kranen op ons werk.

5.3.08

In opbouw

Een tijdje geleden heb ik een domeinnaam 'gekocht'. Standaard kreeg je dan één gratis webpagina die je enkel met een te eenvoudige online WYSIWYG-editor kan invullen. Het resultaat is dan ook een sobere under construction pagina.
Als mijn persoonlijke website af is - helemaal web 1.0, I know - zal ik webruimte aanvragen en mijn boeltje uploaden naar het www.
Plannen genoeg, maar tijd heb ik niet op overschot. Toch heb ik daarnet tussen de soep en de patatten in Dreamweaver gauw een template gemaakt. Zoals je kan zien op de afbeelding. Dat is een structuur met tekst en afbeeldingen die je voor elke webpagina kan gebruiken. Je kan er opmaakstijlen voor definiëren (CSS). Als je wil. Voor de consistentie. Vergelijk het gerust met een sjabloon in Word. De CSS vergelijk ik altijd met opmaakprofielen in Word.
Voor de muggenzifters: dat is simpel uitgelegd, inderdaad. Maar volgens mij is het toegelaten om in een uitleg aan/door beginners of geïnteresseerde leken de dingen eenvoudiger voor te stellen dan ze zijn. Zelfs al doe je de waarheid daardoor een beetje onrecht aan. Soit.
Mijn motto is: stop zo weinig mogelijk opmaak in de HTML en gebruik zoveel mogelijk CSS.
In de template bepaal je dan een editable region. Dat is de variabele ruimte waarin je een (al bestaande) webpagina kan invoegen.
In blog-taal: je dagelijkse berichtje staat in een editable region. Al de rest wordt voor elke berichtpagina herhaald: je banner, smalle kolom aan de zijkant met blogroll en andere info. Deze dingen en de lay-out van je blog worden bepaald door de template. De lay-out van je berichten zit ook in je template maar via de editor kan je de opmaak van de berichten aanpassen.
Het lastigste is nu: welke inhoud zet ik in mijn website? Hallo, dit is een website...

3.3.08

Sleeveface compatibel met anonimiteit

Dé ideale wijze om anoniem op je blog te poseren. Reeds gezien bij andere bloggers en vorige week bij Cajiente. Dus ook eens in mijn platenbak gedoken en dit was de enige kanshebber. Toevallig kwam Anne Clark vorige week voor in één van Mencks verhalen.
City nightmares en zo van die tekstlijnen. It wouldn't tear us apart. In this chemical place. A passion for living, surviving and that means detachment.
Het is niet echt mijn genre maar ik kan dit liedje wel pruimen. Voor alle new wavers van weleer.

2.3.08

Spaanse en andere invloeden


Ik heb hier nog een stokje liggen van een elegant doch niet ongevaarlijk dier. Het ligt nog net niet onder het stof. Welke jeugdherinneringen heb je aan de radio?

Hewel, ik vertelde hier al dat het oudste dat ik me nog kan herinneren van op de radio een bespreking met muziekfragmenten van Dead Kennedys was. Naar aanleiding hiervan begon ik met mijn spaarcentjes elpees te kopen. Met een gewone scanner niet in één handeling in te scannen, getuige de horizontale lijn in bovenstaande afbeelding. Kijk, de prijs hangt nog boven de titel: 400 BEF. Tjonge, jonge...
Andere herinnering: de opkomst van Radio Contact-studiootjes, overal te lande. Ook in ons dorp. Met mijn buurjongen Kristof brachten we de presentator op woensdagnamiddagen stevast een bezoekje. Om een plaatje aan te vragen en pakken zelfklevers te schooien. Op die stickers prees een blauw-witte dolfijn de zender lachend aan. Blijkbaar was het een sterk logo. Want ik zocht net de link voor dit bericht op en zag dat ze de dolfijn na al die jaren behouden hebben.
Maar in mijn analen staat ook dat ik enkel uit rebellie en voor de show die platen kocht. Zo heb ik bij ons ma nog massa's elpees liggen van The Cult, Ramones, GBH, UK Subs, Exploited en consoorten. Toen ik volwassen werd, besloot ik mijn te heroriënteren naar Tien Om te Zien.
Ondertussen moet ik toegeven dat mijn muzikale horizon al bloggend en dankzij Christophe danig verruimd werd. Nu Laura Lynn en Frans Bauer een affaire hebben, Geena Lisa en Coco uiteen zijn en Belle Perez gescheiden is, stel ik mij ernstige vragen bij de degelijkheid van dit volkse muziekgenre.
Keren we even terug naar mijn eerste radio-herinnering en vergelijken we dit met hedendaagse muziek uit aanverwante genres, dan ontdek ik een rode draad van Spaans-mexicaanse geluiden die Dead Kennedys al 20 jaar geleden toepasten. Luister eens goed naar Muse - Knights of Cydonia, daarna naar Arctic Monkeys - Brianstorm en uiteindelijk White Stripes - Conquest.
Toevallig 3 nummers die ik enorm kan waarderen. Hoewel ik het tot nog toe niet moest hebben van die Witte Strepen.

Met graagte geef ik het stokje door aan Maizena-man. Waarvan ik tevens graag zou weten of hij in juli naar Werchter gaat om Kings of Leon te zien. She's such a charmer.
Trouwe blogbezoeker Patrick krijgt ook een stokje. Verras ons.
Derde stokje gaat naar Michael. Om hem hopelijk terug regelmatig aan het bloggen te krijgen.