18.2.08

Zwarte gaten en openbaringen

Never fade away, zingt iemand. Toch heb ik zin om te verdwijnen. Niet blogsgewijs maar echt. Ik ben boos op mezelf. Beschaamd en in de put. Neenee, ik vraag absoluut geen compassie. Want het is mijn eigen schuld. De gevolgen zal ik moeten dragen. Life sucks. Meestal niet, maar soms. Ook al ben je al lang een volwassen vrouw. Of man. Life sucks is geen alleenrecht van hoog-emotionele pubers.

Ik ben de Susan Mayer uit Desperate Housewives. Altijd goede bedoelingen, maar in de meest onmogelijke bochten gewrongen.

Vorige vrijdag beging ik een blunder op het werk. Voor wij aan onze werkdag beginnen, kleden wij ons om in ons kot. Schoenen worden er vervangen door de verplichte, schreeuwlelijke Crocs. Handtassen en boterhammetjes worden hier netjes achtergelaten. Wie toegangsrecht tot het kot heeft, beschikt over een sleutel. Want dat kot moet op slot. Verboden voor onbevoegden.

Hoewel ik niet slordig ben, vergat ik de deur te sluiten voor ik aan mijn ronde begon. In een wereld vol eerlijke en eerbare mensen zou dit geen probleem met zich meebrengen. Ware het niet dat iemand ervan door is met mijn bezittingen, die van Carine en van de brave doch bi-seksuele Wilfried met Indiase roots waarover ik onder normale omstandigheden niet van plan was hem in mijn blog te vermelden.

We zijn met de verdwijning van onze tassen niet alleen onze portefeuilles en gsm's kwijt. Carine reageerde hysterisch omdat haar Vuittonneke weg is. Volgens mij nep, dus een meevaller. Maar haar Blackberry waarmee ze al enkele weken loopt te stoefen, dat is andere koek. Onze bazin had haar verboden om het toestel op zak te dragen tijdens het werk. Omdat Carine er niet kan afblijven. Waarom laat ze dat ding dan niet thuis? Zwijgzame Wilfried gaf geen info over de inhoud van zijn tas, maar was serieus van zijn melk.

Ik vond het zo erg dat ik niet eens dacht aan mijn eigen spullen en geld die gepikt waren. Ondertussen heb ik extra werk aangenomen. Dan kan ik mijn collega's financieel tegemoet komen. En mijn eigen verlies terugverdienen.

Het is natuurlijk mijn schuld. Maar ik vrees voor mijn reactie als ik op het matje geroepen en uitgekafferd word. Misschien echt eens werk maken van andere professionele toekomstperspectieven.

14 opmerkingen:

vallalar zei

Correctie : jij bent niet de schuldige. Hooguit verstrooid. Degene die gestolen heeft, is schuldig.Een ex-collega probeerde het ook te draaien dat wij aan de basis lagen van het feit, dat zij jarenlang geld had genomen uit de kassa.

Anoniem zei

test

Anoniem zei

dit is een test omdat het mij niet lukt onder mijn naam te reageren, hoe doe je dat?
p.s.niet lachen a.u.b.

AnneTanne zei

Vallalar heeft natuurlijk gelijk... maar even natuurlijk keren de direct betrokkenen zich tegen jou, wegens 'binnen handbereik'.
Sterkte

Menck zei

Hij die zonder zonde is... etc, etc. Een mens vergeet eens iets en dan gebeurt er dit, natuurlijk. Wat gigantisch flauw - en o zo typisch - om maar meteen een zondebok aan te wijzen. Easy victim, natuurlijk.
Ik kan enkel maar hopen dat een weinig gezond verstand zal zegevieren bij hij/zij die je op het matje zal roepen. Sterkte, meis.

@ anoniem
Probeer 'Naam/URL' eens.

Valérie zei

Iedereen is wel eens verstrooid hé. Je hebt alleen bijzonder dikke pech gehad dat er op hetzelfde moment van jouw verstrooidheid nog een keer bijzonder oneerlijke mensen rondlopen.
Het blijft erg natuurlijk en ik zou me ook schuldig voelen, maar in principe is het niet jouw schuld , maar die van de persoon dat effectief naar binnen gegaan is en alles meegenomen heeft. Heel veel sterkte toch!

Georgina zei

Dank jullie voor de lieve reacties. Ik ben al een beetje bekomen van de eerste verontwaardiging.
Christophe zijn eerste reactie was: allez, waarom heb jij nu direct gezegd dat jij die deur vergat te sluiten.
Tja, ik was niet van plan dat achter te houden. Bovendien komt dat toch uit.
Ik heb ondertussen mijn stoute schoenen aangetrokken en wou niet wachten tot de bazin het hoorde van een ander. Dus deze ochtend ging ik zelf naar haar om het te vertellen.
Ik zei zo van: door mijn fout is dit gebeurd ... Op een rustige manier. Ze waardeerde het (!) dat ik dit kwam vertellen.
Wat mij dan weer moed gaf. Plus het feit dat Carine of Wilfried niets waren gaan zeggen!

Frank zei

Niet het einde van de wereld, gewoon ne keer stoem geweest. Niet aantrekken en volgende keer bekke beter opletten.

Wat is uw extra werk?

Een bijverdienste aangenomen als spammer bij de plaatselijke apotheek?

Georgina zei

@frank: ik kan effe niet volgen met je laatste frase.
Extra werk: extra poetswerk.
Ik mag ook een website maken voor het frituur, maar ik vrees dat als ik dan zou uitrekenen hoeveel per uur ik er aan verdien, het geen vette zou zijn. Nochtans lieten ze weten content te zijn met mijn reeds bestaande external style sheet georgina.css en een paar eenvoudige grafische toepassingen zoals rollovers en een imagemap. Flash-buttons zijn, evenmin als bij mij, hun ding niet. Klinkt dus toch verleidelijk maar ik twijfel nog.

zeezicht zei

Dit is zeker niet plezant om mee te maken. En het is ook droevig dat er oneerlijke mensen bestaan die van andermans spullen niet kunnen afblijven. Jij bent gewoon vergeten de deur te sluiten, dat kan iedereen gebeuren. Maar ik denk dat ik net zoals jij zou reageren en onmiddellijk bekennen. Ik ben een flapuit, maar toch bewust zonder er daarna spijt van te hebben.

Patrick zei

Hallo,

Het siert je als mens dat je de collega's wilt vergoeden.
Ik vermoed echter dat je werkgever dat moet doen.
De werknemer is namelijk enkel aansprakelijk voor de schade die hij bij de uitvoering van zijn arbeidsovereenkomst berokkent aan de werkgever of aan derden, in geval van bedrog, zware fout of gewoonlijk voorkomende lichte fout.

Waarschijnlijk was je uitzonderlijk verstrooid door de woede van de voorbije dagen.( Neuh)

Eigenlijk is dat een vraag voor Els.

Georgina zei

@patrick: thx voor je toffe reactie. Ik moet dat niet vergoeden maar ik wil dat.
Ik vrees dat de wergever niet aansprakelijk kan worden gesteld voor diefstal door onbekenden. 't Is te zeggen: ik zou dat niet logisch vinden.
Stel dat een van de twee nu zou zeggen dat hij/zij toevallig €500 cash bijhad. Zou je dat dan geloven en vergoeden als baas? Is dat niet de eigen verantwoordelijkheid van de werknemer? Zo van: je moet maar niet zoveel geld meenemen naar het werk. En als je dat toch zou doen, houd het dan bij je. Want meerdere personen kunnen in dat kot binnen met hun sleutel. We kennen elkaar wel maar toch.

Chelone zei

Niet alleen een vreselijk vervelende situatie maar ook nog treurig.Ik vind ook niet dat jij de anderen moet vergoeden. Een derde treft hier schuld.
Zo'n zaken moeten slijten, verwerkt worden.
En wees maar zeker dat je er in de toekomst op zal achten dat de deur gesloten wordt.
Zo erg als persoonlijke bezittingen als een tas worden gestolen. Dieven zijn zo medogenloos!

Anoniem zei

Logisch? Het gerecht heeft een eigen denkwijze.

Meer weten? Zie :

http://www.kmopme.be/news/aansprakelijkheid_van_partijen_bij_een_arbeidsovereenkomst