7.2.08

Tunnelsyndroom


Niets nieuw onder de zon. Punk is in de muziek nooit weggeweest, maar is als lifestyle al een tijdje back in town en nu ook alomtegenwoordig. Van op de speelplaats in de katholieke dorpsschool in Poperinge tot in Carré. Je weet wel, die marginale dancing met fallussymbool op de voorgevel. Zij het dan nostalgisch gecommercialiseerd. Van Fish&Chips tot kinderkledij in de H&M. En bijgevolg gigantisch ongeloofwaardig.

Programma's als 7 Ages of Rock, aflevering 3: The Blank Generation doen de pubers van de 21ste eeuw watertanden naar vervlogen tijden van voor hun verwekking. Langs je neus weg zeggen dat je Iggy Pop met the Stooges, Ramones, The Clash, UK Subs, Conflict en Exploited in levende lijve beleefde, doet je street credibility boosten. Het respect blinkt in hun ogen en ze hangen aan je lippen. In de hoop dat je hen meeneemt naar de voltooid verleden tijd.

Ik verzwijg dan wel dat ik het maar herrie op 3 akkoorden vond. Dat ik deze noise enkel gedoogde voor het welzijn van de relatie met mijn jeugdvriendje. Den Watty. Dat ze met hun verwende, door gsm-stralen opgewarmde hoofdjes niet snappen hoe de tijdsgeest eind de jaren 70 zo rot was dat er spontaan duivelse geluiden als punk op deze aardkloot ontsproten.

Niet dat ik er als vijfjarige veel van gemerkt heb. Ik was een jaar of 13 toen ik op mijn meisjeskamer prutste aan het enige elektrisch apparaatje dat ik bezat. Naast een bureaulamp en nachtlampje. Mijn bruine klokradio. Het was toen en daar dat ik op zoek naar een geschikte zender, verhalen over Jello Biafra en Penislandscape hoorde. Uit puberale rebelsheid besloot ik om fan te worden. Maar diep in mijn hart hield ik van deze muziek.

Gisteren reed ik met ons Britney door de Kennedy-tunnel. Ze verklapte me dat de tunnel onder een kanaal ging en dat hij genoemd was naar een groepje: Dead Kennedys. Ze gaan het niet graag horen in Antwerpen. Van dat kanaal althans. Vaarwel biafraanse openbaring. Je bent zo mainstream geworden als maar kan zijn.

6 opmerkingen:

bucanero zei

1234 / hey ho let's go / do they owe us a living / teenage / white riot / no fun ...
ben je blog al even aan het volgen. hier mijn 1ste reactie. PUNK eind jaren 70 / begin 80 was een zeer mooie en boeiende tijd...
heel wat zaken / en niet alleen op muzikaal vlak / zouden zonder de punkrevolutie er vandaag anders uitzien. verstaanbaar dat weinig mensen de muziek echt konden appreciëren. veel kabaal ... maar met inhoud.

zeezicht zei

De echte Punk is nooit iets voor mij geweest, ik vod het maar lawaai.

Patrick zei

Ik kan genieten van Barok ,Mozart maar ook....God save the queen. (The Sex Pistols). Word ik echt wild van.;-)

jeronimo zei

:-) never mind the bollocks zeggen we dan ;-)

pierre du coin zei

U vraagt, wij zingen:
"La Mamadora
De zon van Margentila
Op 't ritme van een rumba
Verjaagt ze elke traan
La Mamadora
Het leven is een fiesta
Vergeet bij haar je siesta
Signore, signorita
Kom dans met La Mama
La Mamadora ohoh
La Mamadora ohoh ooh"
Zou er ooit nog een tijd komen dat Kael weer hip wordt? Zo een beetje als Benny Neyman?

Georgina zei

Snif, den Benny is... overleden. 56 jaar, da's toch veels te jong...