14.1.08

Ken uw Pappenheimers

Meedoen met de Pappenheimers is geen kwestie van geluk hebben. Het is behoorlijk moeilijk om binnen te geraken.
Anderhalf jaar geleden was ik geselecteerd voor de eerste ronde. Samen met ongeveer 1000 anderen. Het kunnen er ook 800 geweest zijn. Ons ma en ik mochten onze kans wagen in een soort kasteeltje in Kraainem.
Onder wakend oog - niet spieken! - van Erik hemzelf. Bescheiden en sympathiek, dat zal mij altijd bijblijven. Helaas, de vragen waren te talrijk en de tijd te kort. Hoe heette het zwaard van Koning Arthur? Excalibur, dat wist ik wel. Ook de vragen over Lernaut en Hauspie. Zelfs de worteltrekking. Maar welke 47-jarige er in Engeland van haar paard gedonderd was, daarvoor moest ik passen. Madonna was het antwoord. De voetbalvraag kan ik me zelfs niet meer herinneren.
Wie niet waagt, niet wint natuurlijk. Toch, de opwinding en stress zijn niet te onderschatten.
Dus: van mij geen slecht woord over Peter. Zondag moest Peter in de ultieme ronde nog 3 vragen correct beantwoorden voor de vissersboertjes Tom en Sam. Zo dicht zaten ze bij de overwinning. €9400. Het mocht niet zijn.
Peter lijkt mij zo'n toffe ket. Hij zal zeker niet uit wraak het niet weten van de antwoorden geveinsd hebben. Wraak omdat de vissers afkeurend hadden gereageerd toen Peter even daarvoor verkondigd had dat hij zich als de derde broer in het team voelde. Ze waren resoluut afstand gaan creëren. Zo van 'kom niet te dicht bij ons'. Neen, dat zou Peter niet doen.

2 opmerkingen:

cajiente zei

Amai, ik had ook compassie met Peter. En ik geloof nooit dat hij dat expres gedaan heeft. Nu ja, die mens kan in mijn ogen helemaal niks verkeerd doen. ;-)

Georgina zei

Joepie, nog een Peter-fan!