20.1.08

Kasticket naar de vrijheid

Een tijdje geleden nodigde Christophe mij uit om 's middags samen een broodje te gaan eten. In die periode, de prille fase van de wending die zijn leven aan het nemen was, had ik zwijgplicht. Maar nu mag ik het vertellen.
Hij stortte zijn hart uit en zo vernam ik dat zijn vrouw hem aan het bedriegen was. Met een ander. Hoe hij dit dan zo zeker wist? Hij had in een boodschappentasje een kasticket gevonden. Van de Delhaize. Gedateerd op een dag dat vrouwlief zogezegd op verplicht semenarie in Nederland zat. Het ticket was afkomstig uit Kontich en geklokt om 9u26. Eén fles witte wijn. Petit Chablis. Cash betaald om geen sporen achter te laten. Hij was gaan kijken in de doos met leeg glas en jawel, de fles zat er bij. Zo dom gaat dat.
Ik zei dat hij haar het voordeel van de twijfel moest geven en dat er vast wel een verklaring was, maar het was onomkeerbaar. Toen hij haar met de gegevens had geconfronteerd, had ze niet eens de moeite genomen om het te ontkennen. Het was eerder van "Ik had het al langer willen vertellen, maar..." Impulsief had hij besloten zijn 3 kameraden toch op sneeuwreis te vergezellen. Een uitnodiging die hij aanvankelijk om gezinsreden had afgewimpeld.
Ondertussen is alles vrij definitief. Op het werk heeft het nieuws zich als een lopend vuurtje verspreid. Christophe gaat scheiden. Zijn vrouw heeft voor haar minnaar gekozen. Ik wil me daar niet mee bemoeien maar ik vrees dat het te laat is. Vorige week nodigde Christophe mij uit om hem te vergezellen naar een feestje bij een ex-collaga. Twee dagen Rotterdam.

3 opmerkingen:

Patrick zei

Blij dat je heelhuids terug bent.

Ik vind R'dam iets te assertief.

(brutaal?)

petra zei

Euh, Georgina...
Krijgen we meer info over Rotterdam? Of moet men het hiermee stellen?

cajiente zei

Nu ben ik toch ook wel curieus. Details ! ;-)