12.1.08

Waarom? Daarom!


Britney op stap met ons ma. Ik kon niet mee want ik had toegezegd om een dagje voor Spic en Span te zorgen. Ik zal het geweten hebben…
Ze bekokstoven het kattenkwaad onder je ogen en je trapt er recht in. Zo speelden ze schijnbaar onschuldig van schooltje. Span was de juf en Spic en Kevin waren de klas. Op het eerste zicht een schattig tafereeltje dus ik begon de stapel was die hun moeder had meegebracht te strijken. Een welkome schnabbel.
Ineens hoorde ik Spic kijven. Stout hondje. Jij moet zwijgen!
Kevin hangde vol plakband. Omdat hij weigerde te zwijgen en niet in de hoek bleef staan, hadden ze geprobeerd zijn muil dicht te plakken. Een halve rol tape, meer naast dan op zijn mond.
Ik dacht dat ik ging ontploffen van woede, zette het strijkijzer opzij en stapte op hen af. Ik ging op mijn knieën zitten zodat we dezelfde ooghoogte zouden hebben voor een verhelderende preek, gevolgd door een gepaste straf.
Vier hemelsblauwe grote ogen keken mij doordringend aan. Twee engelenneusjes van bleek porselein. Ik begon aan mijn uitleg en keek Span diep in de ogen. Maar zij keek nog dieper terug. Tot in mijn ziel. Ze legde haar poezelige handje op mijn wang. Het kleutervet vormde putjes rond de knokels. Een warm handpalmpje zo zacht als de kussentjes van een jonge kattenpoot. Ze geurde naar kinderparfum. Boterham en Chocolade.
Ze bleef kijken en toen zei ze bezorgd als een poppenmoeder dat ik niet triestig moest zijn. Ik werd overspoeld door een zee van liefde en gemis. Zo blauw en diep als haar heldere ogen. Een krop in mijn keel. Mijn kaken stevig op elkaar. Mijn neus en ogen prikten alsof ik teveel mosterd op had.
Jullie mogen dit nooit meer doen, fluisterde ik en gaf Span een kusje tussen haar wenkbrauwen. Een plekje zo zacht als zomerse perzik.

4 opmerkingen:

petra zei

Mooi. Zou daar een kinderwens zchter zitten?

Patrick zei

Ingepakt en verslagen he Georgina?

Ik vraag U streng:
"WAAR BLIJFT DE OPVOEDING?" :-)

Els zei

Georgina! Peter van de Provincieshow zit in de Pappenheimers! Nu!

G. zei

Merci, ik ben gaan zien. Wat een afgang op het einde... Maar ja, ik zou dat ook niet gekunnen hebben.
En nu begin ik te werken! t' Is terug werkendag...
Groetjes!