9.12.07

Notenkrakertje

Ik zou nog eens vertellen over mijn melancholie. Het miserabel gevoel dat de laatste weken mijn vrolijk bestaan overschaduwt.
Toen ik een jaar of vijf was, ging dankzij de televisie een nieuwe wereld voor mij open. Een wereld die mijn vader bestempelde als 'bekakt, voor jeanetten en dat getjingel-tjangel'. Tchaikovsky. Schaak of ski. Een veel te moeilijk verteerbare naam voor een gewoon meisje van vijf. Maar mysterieus en betoverend. Mijn hart bonkte ervan en verlangde naar meer.
Het was op kerstavond en ze toonden een tekenfilm met de naam 'Het Notenkrakertje'. Ik was op slag verliefd op dit notenkrakertje. Hoewel ik nog nooit alcohol geproefd had, draaide mijn hoofd alsof ik dronken was. Mijn beenden voelden slap en mijn buik kriebelde gelukzalig warm.
Tot het negen uur werd en bedtijd. De film was nog bijlange niet klaar. Het notenkrakertje was nog volop in aktie. Om zich ervan af te maken, eindigde mijn vader met een klets en de woorden dat het volgend jaar opnieuw Kertmis was en dat de film dan opnieuw vertoond zou worden.
Op de tv. In de prille jaren '80. Geen computers met tv-kaarten, geen DVD-writers en zelfs nog geen videorecorder om mijn kindergeluk even uit te stellen naar de volgende dag. Althans niet bij ons thuis.

Een jaar lang smachtte ik stilletjes naar mij notenkrakertje. De week voor Kerst was het aftellen bijna voorbij. Maar mijn vader had een jaar geleden een grove leugen verteld. Om mij te sussen. En ik nam zijn woorden voor waarheid. Mijn vader. Er was op deze kerstavond helemaal geen Notenkrakertje op de televisie. Ik smeekte mijn moeder om de programmatie in het dagblad nog eens goed door te nemen en te zoeken op alle zenders. Naar mijn notenkrakertje. Mijn vader zag de ernst van de zaak niet in. Ik wel. Mijn wereld stortte in.
Jaren later ontmoette ik mijn notenkrakertje. En het was niet in de Dominicaanse. Ik was 25 jaar, hij 30, heette Ronny en ik viel voor hem in katzwijm. Er was geen weg terug.

En voor alle betweters die twijfelen aan mijn beroep: ik zat toen volop in mijn prinsessen-fase. Dacht dat ik Doornroosje of zo zou worden. Wist ik veel dat ik als Assepoester in haar beginperiode zou blijven steken ...

Geen opmerkingen: