18.11.07

Paarden en ezels

Als kind zwijmelde ik helemaal weg bij mijn langspeelplaten met sprookjes. Verteld door zeemzoete stemmen en omkaderd met klassieke muziek. Veel strijkers en piano. Rapoensel, laat je vlechten zakken! De prins op het witte paard. Zucht.
Mijn portie miserie op liefdesvlak heb ik al gehad. En zo te zien ben ik niet de enige. Kijk eens goed om je heen. Doorheen het gordijn dat sommigen ophangen om de schijn op te houden. Men slaat een prins op wit paard aan de haak, maar na enkele jaren blijkt dat men de clochard op de grijze ezel binnen gelaten heeft.
Neem nu mijn collega Carine. Schoon van achter maar lelijk van voor. En lomp... Maar dat geeft haar vent nog niet het recht om haar carrosserie af en toe bij te werken.

Het moet niet altijd fysiek geweld zijn om af te zien met een vent. Sommigen zeuren de oren van je kop, verwijten je zelfs dat het gat van de oven zwart ziet en kleineren je tot er nog maar een schaduw overblijft van de vrouw die je ooit was. Dat je niets goed kan. Dat je hem ziek maakt. Dat je raar bent. Dat je koppig bent. En eigenwijs. Dat je moeilijk doet. Tot je op den duur begint te geloven dat je een slecht mens bent. Dankbaar mag zijn dat hij jou nog wil. Dat hij jou nog kan verdragen. Dat je godverdomme content mag zijn dat je het huishouden mag doen. Naar zijn normen.
First you sink into his arms, then you're with your arms in his sink... Het moeilijke is dat je dit niet op voorhand kan zien, bij die mannen. Ze pronken daar niet mee en weten het soms zelf nog niet dat ze zo zijn. Ze dragen geen brandmerk met Ik ben een etter, mijd mij!.


Toch ben ik geen zwartkijker en blijf geloven dat er ook mannelijke exemplaren bestaan die lief blijven. Ik houd altijd één droomprins met wit paard over. Onbereikbare goden. In mijn gedachten. In mijn Fantasia-land. Want ik wil mijn vingers niet meer verbranden. Een ezel stoot zich geen tweemaal tegen dezelfde steen.
Eventjes droomde ik helemaal weg bij de zanger van Stash. Günther of Jürgen of zoiets in het Duits. Die stem, die looks. Welke vrouw valt daarvoor niet in katzwijm? Frans Bauer kan ook schoon zingen, maar die is niet bijster knap en heeft geen stijl. Spijtig. Ik hecht veel belang aan de mensen hun voorkomen. Het plaatje moet kloppen. Anders word ik ongemakkelijk. Kom niet in mijn buurt als je een kniebroek-jeans draagt met witte laarzen eronder die niet eens al uw bloot beenvlees bedekken. (Om nog te zwijgen over dergelijke out-fitjes boven m38.)
Die televisie-presentator van de Provincieshow heeft Gürgen van zijn troon geduwd. Peter Van de Vieren zwaait nu de scepter. Helaas is het programma gedaan. Maar gelukkig voor mij hebben ze die knappe jonkman een radio-programma gegeven. Zo goed dat hij dat presenteren deed. Op Studio Brussel. 's Morgens in de vroegte. Alleen jammer dat de muziek die ze erbij draaien op niet veel trekt.

1 opmerking:

[muggenbeet] zei
Deze reactie is verwijderd door de auteur.